Ο απών λαός… του Γιάννη Αθανασιάδη*

Ο απών λαός…

του Γιάννη Αθανασιάδη*

Η αδυναμία εκλογής προέδρου από αυτή τη βουλή και η διάλυση της, ανοίγει πλέον τον δρόμο προς κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που η διαδρομή και το τέλος τους, θα καθορίσουν την επιβίωση η όχι του λαού μας και της πατρίδας.

Όλα δείχνουν ότι στις επερχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές πρώτο κόμμα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση είτε με αυτοδύναμη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε με συμμαχική κυβέρνηση, ακόμα και στην περίπτωση που οι εξελίξεις οδηγήσουν σε κυβέρνηση «εθνικού σκοπού», ο στραγγαλισμός της χώρας μας από την ευρωζώνη και η αδυναμία διαχείρισης του χρέους, θα οδηγήσει μαθηματικά σε πολιτική αστάθεια, κοινωνική αναταραχή και σε μετωπική αντιπαράθεση του λαού, με όποια κυβέρνηση προσπαθήσει να διαχειριστεί και να υλοποιήσει τις εντολές της ΕΚΤ και των Γερμανών.

Εδώ θα χρειαστεί μια πολιτική ρήξης που μέχρι τώρα τουλάχιστον δεν έχει δείξει ότι την διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτονόητο ότι και να αποφασίσει κάτι τέτοιο, δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ενεργή συμμετοχή του λαού. Όμως αυτό που δυστυχώς παρατηρούμε είναι ότι τα πολιτικά πράγματα σε αυτή τη χώρα εξελίσσονται με την πλήρη απουσία του λαού. Και βέβαια δεν νοείται ως λαός, ο ψηφοφόρος της πρώτης η της δεύτερης Κυριακής των εκλογών.

Έχει χαθεί η κινηματική συμμετοχή του λαού ως μοχλού στήριξης των κοινοβουλευτικών κόμματων, διότι ακριβώς ο λαός δεν ταυτίζεται πλέον με τα πολιτικά μορφώματα που συγκρούονται για την διαχείριση της εξουσίας. Όσο κι αν δημιουργείται η ψευδαίσθηση στα αυτιστικά κοινοβουλευτικά κόμματα εξουσίας ότι η (απελπισμένη) ψήφος του λαού, αποτελεί επικύρωση του συστήματός τους.

Εδώ λοιπόν έχουμε το σημείο αναφοράς, ως προς τις επερχόμενες εξελίξεις. Ο απών λαός που δεν είναι ανιχνεύσιμος στον κοινωνικό μας περίγυρο, θα αποτελέσει το μάγμα, που με την ...
ολοκλήρωση της σύνθλιψης των κοινωνικών διαστρωματώσεων, όπως αυτή θα εξελίσσεται από τα μέτρα εκποίησης της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, τον περιορισμό των συνταγματικών του δικαιωμάτων, αλλά και την εξάντληση της ψυχικής και βιολογικής του ανοχής, θα εκραγεί, προκαλώντας μια εξεγερσιακή ανάφλεξη στη χώρα μας, που δεν θα έχει προηγούμενο, τουλάχιστον από την μετεμφυλιακή περίοδο και δώθε.

Εδώ η ανάγκη θα οδηγήσει την ιστορία αυτού του τόπου. Σε αυτήν την αποφασιστικής σημασίας για την χώρα μας περίοδο, είναι παραπάνω από επιτακτική η ανάγκη για συνεργασία εκείνων των λαϊκών δυνάμεων, που είναι προετοιμασμένες για την ρήξη και την ανατροπή, του ανυπόληπτου και απαξιωμένου πλέον συστήματος, ώστε να αποτελέσουν τον καταλύτη που θα μετατρέψει την ανεξέλεγκτη μάζα, σε οργανωμένο λαό, που θα μετατρέψει την εξέγερση σε Επανάσταση, με χρήση της υπέρτατης αυτής ισχύος του λαού, προς όφελος του.

Γι αυτό πριν είναι πολύ αργά, κόμματα, κινήματα, αλλά και προσωπικότητες που αντιλαμβάνονται την αδήριτη ανάγκη, για αποδέσμευση της χώρας μας από την όλο και περισσότερο εκφασισμένη Ε.Ε., για την μονομερή διαγραφή του αποικιοκρατικού χρέους, την οικονομική απεξάρτηση της χώρας με την έκδοση εθνικού νομίσματος, την απονομή δικαιοσύνης σε όσους, παραβιάζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού μας, τον οδήγησαν σε μια ιδιότυπη γενοκτονία, και την δημιουργία νέου συντάγματος μέσα από μια συντακτική εθνοσυνέλευση, πρέπει να συμμαχήσουν σε ένα Παλλαϊκό Μέτωπο, υπερβαίνοντας τους ιδεοληπτικούς τους διαχωρισμούς, που θα οργανώσει στους δρόμους και τις γειτονιές το λαϊκό κίνημα, για να πετάξει στα σκουπίδια της ιστορίας το σάπιο πολιτικό προσωπικό και να απελευθερώσει την πατρίδα σπάζοντας τα δεσμά των Ευρωδυναστών.

Για μια ελεύθερη πατρίδα, με εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Ας είναι η πιο θερμή μας ευχή για το 2015!

*Ο Γιάννης Αθανασιάδης είναι Β' Συντονιστής της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.

Τα συνεταιράκια: Σαμαράς – Βενιζέλος - Παπανδρέου - Θεοδωράκης, του Δημήτρη Μηλάκα.

Τα συνεταιράκια: Σαμαράς – Βενιζέλος - Παπανδρέου - Θεοδωράκης

του Δημήτρη Μηλάκα

Η προκήρυξη των εκλογών επαναφέρει στο προσκήνιο το βασικό πολιτικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο ελληνικός λαός: Ο δρόμος που υποδεικνύουν τα μνημόνια και με συνέπεια ακολουθούν οι κυβερνήσεις της χώρας από το 2010 μέχρι σήμερα είναι ο σωστός ή πρέπει να αλλάξει;

Απάντηση σ αυτό το ερώτημα δίνουν με τον έναν (σαφή) ή τον άλλο (υπονοούμενο) τρόπο όλες οι πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν την ψήφο μας στις 25 του μηνός: Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν όχι μόνο ότι όλα έχουν γίνει καλώς αλλά προσθέτουν επίσης ότι δεν υπάρχει και άλλος διαφορετικός δρόμος.

Ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος μας δηλώνουν με τον τρόπο τους και τα προσωπικά κόμματα των κυρίων Στ. Θεοδωράκη και Γ. Παπανδρέου, τα οποία πίσω από την κριτική για την μη ορθολογική λειτουργία του συστήματος είναι έτοιμα να το υποστυλώσουν

Από την άλλη μεριά ο ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζεται πια ως ο άλλος πόλος που διεκδικεί την...
εξουσία, σε επίπεδο διακηρύξεων τουλάχιστον υπογραμμίζει ότι δεν έγιναν όλα καλά και πως υπάρχει, όχι ένας άλλος δρόμος (έξω από ΕΕ, ευρώ ΝΑΤΟ κλπ) αλλά μια διαφορετική δυνατότητα διαχείρισης των πραγμάτων.

Οι πολιτικές δυνάμεις (όπως το ΚΚΕ) που έχουν μια καθαρά διατυπωμένη αντίληψη για τον άλλο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα έξω από την ΕΕ και τους λοιπούς ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς εξακολουθούν να μην μπορούν να προωθήσουν της ατζέντα τους στο κεντρικό πολιτικό παιχνίδι.

Κάπως έτσι, αυτό που εμφανίζεται σαν το δίλημμα των επικείμενων εκλογών είναι: Τσίπρας (που δεν μπορεί να συνεργαστεί με κανέναν) ή κάποιον από τους Σαμαρά- Βενιζέλο- Παπανδρέου- Θεοδωράκη που μπορούν μια χαρά να τα βρουν για να σώσουν την πατρίδα;

Τι θα πράξει και τι όχι ο ΣΥΡΙΖΑ απ όσα λέει, υπόσχεται ή διακηρύττει είναι μια άλλη συζήτηση η οποία δεν μπορεί -προφανώς- να γίνει αυτήν τη στιγμή. Ο καθένας ανάλογα με την κρίση του, τη λογική και την πολιτική του προσέγγιση μπορεί να αποτιμήσει τα υπεσχημένα και να εμπιστευτεί ή όχι το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όμως, πέρα από τις υποσχέσεις (του ΣΥΡΙΖΑ), υπάρχουν και τα πεπραγμένα (της συγκυβέρνησης), τα οποία προφανώς θα ληφθούν υπόψη απ τον καθένα που προσεγγίζει την κάλπη.

Ωφέλιμο είναι λοιπόν να συνοψίσουμε κάποια από τα πεπραγμένα των κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα από το 1974 μέχρι και σήμερα, την οδήγησαν στην καταστροφή και εξακολουθούν να θέλουν να την ….σώσουν. Αυτά, τα πεπραγμένα, περιγράφουν και την πολιτική άποψη που συμμερίζονται οι νεόκοποι (Θεοδωράκης) ή επανεμφανιζόμενοι (Παπανδρέου) σωτήρες, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ας ρίξουμε λοιπόν μια γρήγορη ματιά με την βοήθεια των αριθμών:

Τι έχει γίνει

♦ Το 2013 το ΑΕΠ της χώρας ήταν μειωμένο σε σχέση με το 2008 κατά 64,7 δις ευρώ, ή ποσοστό 26,2%. Τόσο το ποσοστό όσο και η διάρκεια της ύφεσης είναι πρωτοφανή για το δυτικό κόσμο κατά τη μεταπολεμική περίοδο.

♦ Το ίδιο διάστημα οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας περικόπηκαν κατά 23,1 δις ευρώ ή ποσοστό 28%,

♦ Η καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 35,8 δις ευρώ ή ποσοστό 22,2%.

♦ Οι επενδύσεις, αυτές μειώθηκαν κατά 37 δις ευρώ ή ποσοστό 64,4%.

Έχει ενδιαφέρον, να υπογραμμίσουμε πώς διαμορφώθηκαν τα ίδια μεγέθη το γ’ τρίμηνο του 2014 σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2008, για το οποίο η κυβέρνηση πανηγύρισε δεόντως την ‘’επιστροφή στην ανάπτυξη’’ και μας κορόιδευε ότι είναι έτοιμη να καταργήσει τα μνημόνια.

♦ Το ΑΕΠ εμφανίζεται μειωμένο κατά 15,9 δις % ή ποσοστό 26,1%.

♦ Η καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 8,5 δις ευρώ ή 20,8%.

♦ Μειωμένες κατά 63,3% ή 8,6 δις ευρώ ήταν οι επενδύσεις.

♦ Οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας εμφανίζονται μειωμένες κατά 5,9 δις ευρώ ή 28,3%.

Πως η χώρα έφτασε ως εδώ

Οι αριθμοί (και πάλι) το περιγράφουν με σαφήνεια. Σύμφωνα, λοιπόν με αυτούς τους αριθμούς:

Από το 2000 μέχρι το 2014  η χώρα πλήρωσε:

♦ Σε τόκους 154,1 δις. ευρώ

♦ Σε χρεολύσια 654,1 δις ευρώ

Και δανείστηκε 943,4 δις ευρώ

Από το 1980 μέχρι το 2014 η χώρα πλήρωσε:

♦ Σε τόκους 255,0 δις ευρώ

♦ Σε χρεολύσια 910,0 δις ευρώ

Και δανείστηκε 280,0 δις ευρώ

Με πιο απλά λόγια: Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα που κυβέρνησαν από το 1980 και κυβερνούν και σήμερα τη χώρα υπό την ηγεσία Σαμαρά - Βενιζέλου διασφάλισαν στους δανειστές όλα αυτά τα χρόνια έναν τζίρο πάνω  από 1 τρισεκατομμύριο ευρώ!

Που πάμε;

Για τα κόμματα της συγκυβέρνησης η απάντηση είναι απλή: πάμε εκεί που οι δανειστές μας υποδεικνύουν. Μάλιστα η συνέχιση αυτής της πολιτικής που λεηλατεί τη χώρα έχει ήδη προσδιοριστεί στις λεπτομέρειές της καθώς, σύμφωνα με σημείωμα της τρόικας προς το Eurogroup οι κύριοι Σαμαράς - Βενιζέλος και η κυβέρνησή τους έχουν ήδη δεσμευτεί ανάμεσα σε άλλα και για για:

1. επιπρόσθετα μέτρα 1+1 δις, μέσα στο 2015-01-04

2. αύξηση στο ΦΠΑ δηλαδή ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ρεύμα, ύδρευση, βιβλία, περιοδικά, εισιτήρια Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και θεάτρου.

3. αλλαγές στη ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα

4.    κατάργηση του ΕΚΑΣ

5.    επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων

6. αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ για τα ξενοδοχεία από το 6,5% στο 13%,

7. περισσότερες κατασχέσεις

Τι θα γίνει;

Σε έναν κάποιο (μεγάλο) βαθμό η κάλπη της 25^ης Ιανουαρίου θα υποδείξει το όριο αντοχής του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος και την ικανότητά του να αναδιαμορφωθεί. Στην περίπτωση που ο «σοφός λαός» επιλέξει να ενισχύσει το σύστημα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ με τα υποστυλώματα που προσφέρουν οι κύριοι Θεοδωράκης και Παπανδρέου θα χαθεί μια ευκαιρία να δούμε αν υπάρχει άλλος δρόμος πέραν τούτου της καταστροφής τον οποίο πειθήνια ακολουθούμε…

Βουλιάζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, του Γιώργου Δελαστίκ.

Βουλιάζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

του Γιώργου Δελαστίκ

Aυτοδιαλύθηκε, λοιπόν, η Βουλή. Ανίκανοι αποδείχθηκαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος να συσπειρώσουν αρκετούς βουλευτές για να βγάλουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Για να πούμε τα πράγματα ωμά, δεν κατόρθωσαν να μαζέψουν 180 βουλευτές που ουσιαστικά θα έδιναν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να συνεχίσει το ολέθριο έργο της.

Έχοντας κατά νου περιπτώσεις βουλευτών που από πολιτική σκοπιά βρίσκονται στα χέρια οποιασδήποτε κυβέρνησης κατά την εκτίμησή μας, τους οποίους δεν είδαμε να μετακινούνται υπέρ αυτής της κυβέρνησης από τη δεύτερη στην τρίτη ψηφοφορία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το σύστημα δεν κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις του για να διασώσει τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Πέραν τούτου, η ουσία είναι ότι στις 25 Γενάρη θα γίνουν εκλογές οι οποίες θα ανατρέψουν εκ βάθρων τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων. Είναι βέβαιο ότι θα ανατραπεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ η πρωτιά στην κατάταξη των κομμάτων. Από κει και πέρα...
όμως τα πάντα είναι ακόμη ρευστά και τα περισσότερα θα λυθούν μόνο μέσω της ψήφου που θα ρίξει ο λαός στην κάλπη, σε τρεις μόλις εβδομάδες από σήμερα.

Όταν γίνονται εκλογές, ο λαός και μόνον αυτός αναλαμβάνει την ευθύνη να αποφασίσει από ποιο κόμμα θα κυβερνηθεί. Μετά την κατάρρευση της χούντας το 1974 ουδέποτε παραβιάστηκε η λαϊκή βούληση, η οποία ήταν τόσο ισχυρή, που σχεδόν πάντα (με εξαίρεση το δεκάμηνο Ιούνιος 1989-Απρίλιος 1990) έφερνε στην εξουσία μονοκομματική κυβέρνηση είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ. Αυτά προτού ο πανάθλιος Γιώργος Παπανδρέου υπαγάγει προσχεδιασμένα και συνειδητά την Ελλάδα στο επαίσχυντο καθεστώς της μνημονιακής υποτέλειας, η οποία έφερε την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση του λαού μας. Οι δίδυμες εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012 σηματοδότησαν την έναρξη του τέλους του πολιτικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης, του μακροβιότερου στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Το Μνημόνιο διέλυσε το ΠΑΣΟΚ οριστικά και αμετάκλητα. Κατέρρευσε ο ένας από τους δύο πυλώνες του συστήματος στο κομματικό επίπεδο. Όταν από το 44% των βουλευτικών εκλογών του 2009 το ΠΑΣΟΚ έπεσε δυόμισι χρόνια αργότερα στο... 12% (!), είναι προφανές πως το κόμμα αυτό είναι αδύνατο να συνέλθει ποτέ. Είναι πολιτικά νεκρό. Αυτό απασχολεί το σύστημα πολύ περισσότερο από το λαό, ο οποίος άλλωστε είναι εκείνος που με την ψήφο του θάβει τα περιφερόμενα κομματικά πτώματα. Ο λαός έδωσε το 44% στο ΠΑΣΟΚ το 2009, ο λαός πάλι το έθαψε στο 12% δυόμισι χρόνια αργότερα, το 2012.

Στις Εκλογές του Γενάρη θα ολοκληρωθεί η καταστροφή του ΠAΣ0Κ, το οποίο έχει ήδη τριχοτομηθεί σε τρία μνημονιακά κόμματα - το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου που μπορεί να μην κατεβεί καν με αυτό το όνομα, το κόμμα του Γιωργάκη και το Ποτάμι του Θεοδωράκη. Μονοψήφιο πλέον ποσοστό μεγαλύτερο του... 3% (!) για να μπουν στη Βουλή είναι το ιδανικό των δύο πρώτων κομμάτων, ενώ ο... «ογκόλιθος» της Κεντροαριστεράς, το Ποτάμι, κι αυτό σε μονοψήφιο ποσοστό άνω του 5% προσβλέπει.

Γελάει και το παρδαλό κατσίκι πλέον με το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος ελπίζει πρωτίστως στους συνταξιούχους της επαρχίας να θυμηθούν το επώνυμο Παπανδρέου, για να τον βοηθήσουν να μπει στη Βουλή. Πολύ δυσκολότερα είναι τα πράγματα για τον Βαγγέλη Βενιζέλο, ο οποίος πρέπει να δώσει λυσσώδη μάχη μήπως τελικά καταφέρει να «τρυπώσει» στο κοινοβούλιο, πράγμα που αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται εξασφαλισμένο ούτε όμως και αδύνατο.

Είναι πάντως απίστευτα διασκεδαστικό το γεγονός ότι ο Βενιζέλος προσπαθεί με νύχια και με δόντια μήπως και κατορθώσει να μπει στη Βουλή ενώ ταυτόχρονα ισχυρίζεται πως το ΠΑΣΟΚ του κρατάει το... «κλειδί της πολιτικής σταθερότητας»! Έχουν και τις λύσεις για κυβερνήσεις συνεργασίας ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος ακυβερνησίας, λένε τα σούργελα του ΠΑΣΟΚ! Μοιάζουν έτσι πολιτικά με το άλλο κόμμα που διέλυσε το Μνημόνιο, τη ΔΗΜΑΡ, τη διαβόητη «Αριστερά της προσκολλήσεως» που δεν έχει πλέον καθόλου οπαδούς και ψηφοφόρους! Όλα τα αριστερά «λαμόγια της εξουσίας» την εγκατέλειψαν τρέχοντος προς όλες τις υπόλοιπες κομματικές κατευθύνσεις, μόλις η ΔΗΜΑΡ έφυγε από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου!

Αυτοί οι μνημονιακοί καραγκιόζηδες της ΔΗΜΑΡ, λοιπόν, απαίτησαν να τους φτιάξει κοινοβουλευτική ομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ, η οποία στη συνέχεια θα είναι αυτόνομη για να τον εκβιάζει! Έφαγαν πόρτα, φυσικά, τουλάχιστον για την ώρα. Χτες, την ώρα που το Πριν τυπωνόταν, βάσει εισήγησης της Κ.Ε. επρόκειτο να αποφασίσουν... αυτόνομα κάθοδο στις εκλογές! Ψηφοφόρους πού θα βρουν οι δύστυχοι; Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος με το εκλογικό αποτέλεσμα της ΔΗΜΑΡ, η οποία θυμίζουμε ότι το 2012 είχε πάρει 6,26%! Πάντως οι της ΔΗΜΑΡ, αν τελικά όντως κατεβούν μόνοι τους στις εκλογές, όχι στη Βουλή δεν μπαίνουν, αλλά... ούτε απέξω δεν περνάνε!

Ας αφήσουμε εκείνους από τους ανεξάρτητους βουλευτές που είναι πασίγνωστοι πολιτικοί απατεώνες - κάτι τύπους που παρίσταναν τους αντιμνημονιακούς «αντάρτες», για να πάνε στο «ναι στο Δήμα» και να καταλήξουν στο κόμμα του... Γιωργάκη, του πιο «λυσσασμένου μνημονιακού σκύλου»!

Έτσι κι αλλιώς, κάθε μέρα κάτι θα γίνεται μέχρι τις εκλογές που θα αναστατώνει τον μικρόκοσμο των κονιορτοποιημένων κομμάτων. Ο πολιτικός χρόνος θα είναι πολύ πυκνός σε εξελίξεις - και πριν και μετά τις εκλογές. Αποκλείεται να πλήξουμε!

από το «Πριν»

Η ευρωζώνη είναι έτοιμη να προχωρήσει σε "κούρεμα" καταθέσεων του Δημήτρη Καζάκη.

Η ευρωζώνη είναι έτοιμη να προχωρήσει σε "κούρεμα" καταθέσεων

Διαβάστε την είδηση, όπως τόσο αθώα μεταδόθηκε από το euobserver στις 2/1/2015: H θέσπιση ενός πλαισίου νέων κανόνων της ΕΕ για την περάτωση αφερέγγυων τραπεζών τέθηκε σε ισχύ την Πέμπτη. Η οδηγία για την ανάκαμψη και εξυγίανση των τραπεζών αποσκοπεί στη διασφάλιση ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές των τραπεζών είναι πρώτοι στη γραμμή για να αναλάβουν το κόστος της χρεοκοπίας μιας τράπεζας μέσω ενός μηχανισμού "bail-in".

Τι προβλέπει η εν λόγω οδηγία που μπήκε σε εφαρμογή;

• Υιοθετεί νέους κοινούς σε όλη την ΕΕ κανόνες για το πώς το κόστος της διάσωσης μιας τράπεζας. Οι τράπεζες - πρωτίστως οι αποκαλούμενες "συστημικές" θα πρέπει να "κουρεύουν" πρώτα τις απαιτήσεις των πιστωτών τους πριν χρησιμοποιηθούν δημόσια κονδύλια για τη διάσωσή τους.

• Θεσπίζει μια (περιορισμένη) νέα πηγή των ταμείων εξυγίανσης - με στόχο την αυτοχρηματοδότηση των τραπεζών για μια δεκαετία.

• Οι καταθέτες με επιλέξιμες καταθέσεις μέχρι € 100 χιλ δεν θα υπόκεινται σε "κούρεμα", αλλά οι κάτοχοι χρέους (τραπεζικά ομόλογα, αμοιβαία κι άλλα χρεόγραφα) θα πρέπει να προηγούνται στο "κούρεμα" πριν από τους καταθέτες.

• Καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις για τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών και το επιλέξιμο παθητικό (MREL) με βάση το
το μέγεθος, τον κίνδυνο, το επιχειρηματικό μοντέλο της τράπεζας, κοκ.

Πρώτα-πρώτα θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αρχικά η οδηγία επρόκειτο να τεθεί εν ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2016. Επισπεύτηκε η εφαρμογή της κατά ένα χρόνο. Κι έτσι ήδη από την Πέμπτη τέθηκε σε ισχύ. Γιατί άραγε; Διότι η "υγεία" του τραπεζικού καρτέλ της ΕΕ είναι στα κακά της χάλια. Το δημόσιο χρήμα που ξελάσπωνε τις τράπεζες με ανακεφαλαιοποιήσεις και ενέσεις ρευστότητας δεν επαρκεί πια κι έτσι βιάζονται να βάλουν χέρι στους καταθέτες και τους πιστωτές των τραπεζών.

Με την οδηγία σε εφαρμογή υπάρχει πλέον το νομικό πλαίσιο που επιτρέπει το "κούρεμα" των καταθέσεων και των πιστωτών των τραπεζών σε οποιαδήποτε χώρα αποφασίσει το καρτέλ της ευρωζώνης. Τυπικά οι καταθέσεις μέχρι 100 χιλ. ευρώ δεν πρόκειται να πειραχτούν, αλλά η εμπειρία της Κύπρου δίδαξε ότι ένα ενδεχόμενο "κούρεμα", θα συνδυαστεί τουλάχιστον με δέσμευση όλων των καταθέσεων. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

Αυτοί που θα βρεθούν στη πρώτη γραμμή του "κουρέματος" είναι όσοι έχουν αγοράσει χρεόγραφα από τις τράπεζες. Δηλαδή τραπεζικά ομόλογα, αμοιβαία, κοκ. Γι' αυτούς δεν υπάρχει το όριο προστασίας των 100 χιλ. ευρώ. Η οδηγία προβλέπει το "κούρεμα" να ξεκινά από όσους διαθέτουν ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις προς την τράπεζα. Ανεξάρτητα ύψους.

Το μόνο που μένει είναι να μάθουμε πότε και με ποια ακριβώς μεθοδολογία θα αποφασιστεί να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα της νέας οδηγίας. Εσείς, σε ποια χώρα εικάζετε ότι θα γίνει αυτό; Είναι σαν να ακούω από τώρα τα παπαγαλάκια, όταν θα επιβληθεί το "κούρεμα". Τώρα πληρώνουν οι έχοντες και κατέχοντες, θα μας πουν στοχοποιώντας όσους έχουν καταθέσεις πάνω από 100 χιλ. ευρώ και όσους διαθέτουν τραπεζικά χρεόγραφα.

Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει μεγάλη σπέκουλα για το ποιος ευθύνεται σε περίπτωση "κουρέματος". Ένα είναι σίγουρο. Το "κούρεμα" αυτό δεν πρόκειται να το αποφύγουμε όσο βρισκόμαστε υπό το ευρώ και μέσα στην ΕΕ. Αποτελεί pack and parcel, όπως λένε οι αγγλοσάξωνες, της νέας δομής του ευρώ προκειμένου να διασωθεί το τραπεζικό καρτέλ σε βάρος των κρατών μελών.

Το μόνο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Από τη στιγμή που επίσημα η ΕΕ αναγνωρίζει την ανάγκη αποφασιστικού "κουρέματος" του χρέους των τραπεζών, γιατί αρνείται να κάνει το ίδιο και με τα χρέη των κρατών; Γιατί μια ιδιωτική τράπεζα να έχει το δικαίωμα να διαγράψει το χρέος της, ενώ ένα κράτος που αδυνατεί να πληρώσει να μην έχει το ίδιο ακριβώς δικαίωμα; Από τη στιγμή μάλιστα που το κράτος δεν εκφράζει - τυπικά έστω - ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά το δημόσιο συμφέρον ενός ολόκληρου λαού;

Η απάντηση είναι αυτονόητη μόνο για όσους διατηρούν έστω και λίγη εθνική αξιοπρέπεια, ή έστω διαθέτουν κοινή λογική.

Μεταξύ συγγενών και φίλων ο Σαμαράς στην Λάρισα, αν και εβαλε λεωφορεία με κερασμένα σάντουιτς και καφέ!

Φώτο: Μεταξύ συγγενών και φίλων ο Σαμαράς στην Λάρισα, αν και εβαλε λεωφορεία με κερασμένα σάντουιτς και καφέ!

Μιλώντας σε εκδήλωση στο ξενοδοχείο Imperial, ο κ. Σαμαράς εμφανίστηκε στην έναρξη της ομιλίας του βέβαιος για τη νίκη στις επικείμενες εκλογές, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «ο αέρας νίκης που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει, το κλίμα αλλάζει. Ο ελληνικός λαός μας ψήφισε πριν από δυόμισι χρόνια για να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση. Πριν από δυόμισι χρόνια ελάχιστοι το πίστευαν».

Βέβαια η εκδήλωση, με αυτά τα άτομα, δε αφορούσε τους πολίτες της αγαπητής μας Λάρισας, αλλά όλης της Θεσσαλίας. Και α προτρέξουν κάποιοι και μας πουν κακεντρεχείς, ότι τάχα ανακαλύψαμε ότι είχε καλέσει κομματικούς του φίλους από όλη την Θεσσαλία, σας ενημερώνουμε ότι μπήκαν λεωφορεία από την ΝΔ για να μεταφέρουν κόσμο στο ξενοδοχείο της Λάρισας. Και μάλιστα, είχε δωρεάν καφεδάκι, σάντουιτς και κρουασάν! ΟΛΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΝΔ!

Και τα παραπάνω δεν τα λέμε εμείς, αλλά η βουλευτής της ΝΔ στην Μαγνησία, Ζέττα Μακρή που προπαγάνδιζε την αναχώρηση λεωφορείων μέσω twitter....

Λαμογιστάν... τέλος!

Λαμογιστάν... τέλος!

Θα γυρίσει ο τροχός, το υπόλοιπο το ξέρετε...

Ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή που κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο, μέχρι να πέσουν πέντε επάνω του να τον φάνε ουρλιάζοντας “πείτε μας πού τοποθετείτε τον μεγάλο πλούτο”, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένας νέος ακριβέστερος ορισμός του dt. Σήμερα που η τεχνολογία έχει αφήσει πίσω της την αναλογική εποχή, η ταχύτητα με την οποία πάλλονται οι φωνητικές χορδές και τεντώνονται οι φλέβες στο λαιμό των αγανακτισμένων από μια τέτοια ανήκουστη θέση μπορεί πλέον να καταγραφεί από τα ευαίσθητα επιστημονικά όργανα, αυτά που ανίχνευσαν το ίδιο το σωματίδιο του Χιγκς.

Φυσικά, οι “ερωτώντες” δεν εκφράζουν ειλικρινή απορία αλλά ιερή αγανάκτηση. Βλέπετε, το να πληρώσουν οι φτωχοί τα γαμησιάτικα των πλουσίων ήταν και παραμένει το βασικό μέλημα των πολιτικών τους εκπροσώπων που κυβερνούν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Εάν αφηνόταν χρόνος στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαν απλώς να υπενθυμίσουν ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει τον πήχη του πλούτου στις 42.000 ευρώ με φορολόγηση από το πρώτο ευρώ και από το πρώτο τετραγωνικό ακίνητης περιουσίας, ακόμη κι αν πρόκειται για ένα γκράβαρο χωρίς πραγματική αξία. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα θέματα είναι πιο κιμπάρης από τη συγκυβέρνηση. ..

Τη φιλοσοφία της κυβέρνησης είχε εκφράσει μέσα στην αγαθότητα ή τον κυνισμό του ο Γιάννης Στουρνάρας. “Θα φορολογηθούν όλοι” είχε πει “για να πληρώσουν όλοι λιγότερα”, κλωτσώντας επιδεικτικά στα μούτρα μέχρι να ματώσει την έννοια της προοδευτικής φορολόγησης. Για να μην αναγκαστούν δηλαδή να σπάσουν κάνα ομόλογο ή να φέρουν κάνα ελβετικό φράγκο πίσω στην Ελλάδα οι πλούσιοι, θα πρέπει να πληρώσουν οι φτωχοί, οι άνεργοι, αυτοί που ήδη πληρώνουν και πάντα πλήρωναν τον λογαριασμό.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η ελληνική αστική τάξη, η υποτιθέμενη ελίτ, είναι λούμπεν και στερείται πατριωτισμού. Τυλίγονται τη γαλανόλευκη αλλά με τα λεφτά τους δεν παίζουν. Δεν χρειαζόταν να μας το πουν κατάμουτρα η Λαγκάρντ κι ο Σόιμπλε. Ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, πούλησε τη γαλακτοβιομηχανία του, έστειλε τα λεφτά στην Ελβετία και το παίζει μαικήνας των Τεχνών και των Γραμμάτων. Ο Κόκα Κόλας, έστειλε τα εργοστάσια στη Βουλγαρία και τη φορολογική έδρα στο Λουξεμβούργο εκεί που ο κ. Γιούνκερ φιλοξενεί όλους τους φοροφυγάδες με τιμές αρχηγoύ κράτους και με όλα τα κομφόρ. Ο άλλος μας φόρτωσε το σαπάκι που λέγεται eurobank να το ανακεφαλαιοποιήσουμε αλλά τα λεφτά για να αποκτήσει κοψοχρονιά το Ελληνικό τα βρήκε. Ο τραπεζίτης-περιπτεράς απέκτησε την Αγροτική Τράπεζα κι έγινε συστημικός, κάτι σαν να αγοράζει ο Ατρόμητος τη Manchester United... Ο Κουροπαλάτης και ο Δημοτικός Σύμβουλος Πειραιά αποκαλούν δημοσίως “ιτς άδερ” “δολοφόνο”, “έμπορο ηρωίνης” και “λαθρέμπορο” και ουδείς ασχολείται. Η δυναστεία των ορεσίβιων εφοπλιστών και πετρελαιάδων από τη λεβεντογέννα Κρήτη που διαθέτει Ι.Χ. κανάλια, υπουργούς και κόμματα νομίζει ότι θα γίνεται πάντα το δικό της. Ο Μr. Eθνικοί Δρόμοι αποζημιώνεται για διαφυγόντα κέρδη από τα διόδια που δεν έχουν πλέον κίνηση. Κανένας άλλος άνθρωπος που να έχει μαγαζί ή μικρή επιχείρηση δεν αποζημιώθηκε επειδή έπεσε η δουλειά λόγω κρίσης. Τα golden boys που έφαγαν τα λεφτά του κόσμου -250 εκατομμύρια πληρωμένα χαράτσια της ΔΕΗ- με δικηγόρο πριν τον Βορίδη τώρα τον Μπαλτάκο, έκαναν το πάρτι της χρονιάς στη Μύκονο. Χρωστάνε όλοι τα μαλλιοκέφαλά τους στο δημόσιο και δεν πληρώνουν φράγκο γιατί έτσι γουστάρουν. Γι' αυτό δεν χτυπιέται η φοροδιαφυγή, γιατί κυβερνούν οι φοροφυγάδες.

Μπορεί να είναι λούμπεν αλλά δεν είναι χαζοί, ξέρουν να κρύβουν τα λεφτά τους. Και η καλύτερη καβάτζα για τα χρήματα των πλουσίων δεν είναι ούτε η Ελβετία ούτε οι off shore, είναι να τα κρύβουν μέσα στα χρήματα των κανονικών ανθρώπων. Αυτό που λένε είναι ότι “Άν μου κουρέψεις το δικό μου ομόλογο θα πάρω μαζί κι εκείνο των ασφαλιστικών ταμείων”. Αν τολμήσει δε κανείς να μιλήσει για πάταξη της φοροδιαφυγής, τα μόνα παραδείγματα τα οποία θα προβάλουν τα κανάλια τους θα είναι “ένας αλουμινάς στο Μενίδι που δεν έκοβε ΦΠΑ” κι ένας “υδραυλικός που έφτιαξε το καζανάκι και δεν έδωσε απόδειξη”. Φυσικά υπάρχει στην Ελλάδα πρόβλημα φορολογικής συνείδησης και είναι σοβαρό αλλά το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι.

Οι μέρες της αφθονίας τους, όμως, είναι πλέον μετρημένες, όχι μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και προσαρμογής με το ευρωπαϊκό κεκτημένο (η Ελλάδα είναι ουραγός στους άμεσους και πρωταθλήτρια στους έμμεσους φόρους) αλλά και γιατί δεν γίνεται αλλιώς...

Επειδή όμως πρέπει να απαντηθεί και το περιβόητο “Πού θα βρείτε τα λεφτά;”, απαντάμε “Θα τα πάρουμε από τους πλούσιους, θα πάρουμε πίσω τα κλεμμένα.”

Θα γυρίσει ο τροχός, το υπόλοιπο το ξέρετε...

- Καλή χρονιά!

- Φτου ξελευτερία για όλους!

 πηγή: protagon

 

 

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ, του Καρτέσιου.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Γράφει ο Καρτέσιος    

  Του 1934. Στη Γερμανία. Οι ηττημένοι πλην στρατόκαυλοι Γερμανοί στρατηγοί κυκλοφορούν σε πανάκριβες δεξιώσεις φορώντας περίεργα παράσημα που εφηύραν και κατασκεύαζαν μόνοι τους. Πέρα, δηλαδή, από τα επίσημα παράσημα του γερμανικού στρατού, ο κάθε στρατηγός μπορούσε να στολιστεί σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, βαφτίζοντας «παράσημα ανδρείας» τεράστιες κιτς κατασκευές σε διάφορα σχήματα που φορούσε στη στολή του και καμάρωνε.

Ήταν η εποχή που με τον τσαμπουκά της η Γερμανία είχε μονομερώς αποφασίσει να κάνει στάση πληρωμών των πολεμικών αποζημιώσεων σε ΗΠΑ και Γαλλία. Για δικούς τους λόγους και η Γαλλία και η ΗΠΑ δεν πίεζαν τη Γερμανία, παρά μόνο της υπενθύμιζαν διακριτικά τα χρέη της. Και η Γερμανία απαντούσε «Ναι, καλά».
Με τα χρήματα των πολεμικών αποζημιώσεων, ο Χίτλερ κρυφά και σπάζοντας κάθε συνθήκη που είχε η υπογράψει η Γερμανία μετά την ήττα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχτιζε τη νέα της πολεμική βιομηχανία και ετοιμαζόταν να αιματοκυλίσει ξανά την ανθρωπότητα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά, αλλά και την προηγούμενη, κομμουνιστές, Εβραίοι, καλλιτέχνες και ύποπτοι για αντι-ναζιστικές σκέψεις «φιλοξενούνταν» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όχι ως επισήμως συλληφθέντες, αλλά – άτιμες συμπτώσεις – για προληπτική προστατευτική επιτήρηση. Δηλαδή, έλεγε το ναζιστικό καθεστώς ότι μάντρωνε αυτούς τους ανθρώπους για να τους προφυλάξει από κάποιον φανταστικό εχθρό που θα μπορούσε να τους κάνει κακό και να το φορτωνόταν ο Χίτλερ. Παράλογο, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά του 1934, αλλά και την προηγούμενη, άντρες των SA με απίστευτα άσχημες καφέ στολές έκαναν παρελάσεις στους δρόμους των γερμανικών πόλεων άνευ λόγου και αιτίας. Απλώς έκαναν παρελάσεις όλη μέρα, κάθε μέρα. Στην περίπτωση που κάποιος πολίτης ξεχνιόταν ή «ξεχνιόταν» και δε σταματούσε για να χαιρετήσει ναζιστικά την ομάδα που παρήλαυνε, έβγαιναν δυο – τρεις μαντραχαλάδες από τη γραμμή και τον σάπιζαν στο ξύλο.

Αυτό δημιούργησε διάφορες διαμαρτυρίες, κυρίως, από μη Γερμανούς πολίτες οι οποίοι δεν ένιωθαν υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στη γιορτή των κρετίνων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που διοικητές τέτοιων αγημάτων κλήθηκαν σε πρεσβείες να δώσουν εξηγήσεις για τις συμπεριφορές των ανδρών τους. Και με κάθε ειλικρίνεια παραδέχονταν ότι πλέον δεν είχαν τη δυνατότητα να ελέγξουν το… πάθος κάποιων αντρών των SA οι οποίοι έδειχναν υπερβάλλοντα ζήλο. Μιλάμε δηλαδή για ομολογημένη αποκτήνωση.
Και σε αυτό το σημείο θυμήθηκα μία φωτογραφία μαζί με τη λεζάντα που μου έστειλαν φίλοι από το twitter.

Ζούμε την πρωτοχρονιά του 2015. Άλλες εποχές. Έτσι θα έπρεπε να ήταν. Άλλωστε τώρα ζούμε σε περίοδο ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας και, κυρίως, ζούμε μέσα στην αγκαλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μίας Ένωσης ευρωπαϊκών χωρών που έχει ως βασικό στοιχείο της την αλληλεγγύη. Δε μπορεί όμως να ξεκολλήσει από το μυαλό μου η φράση της Άνγκελα Μέρκελ που ειπώθηκε εντός του γερμανικού κοινοβουλίου στις 18 Δεκεμβρίου 2014, με την οποία ξεκαθάριζε ότι η Γερμανία μένει αμετακίνητη στο δόγμα της για τις αδύναμες οικονομικά χώρες «Καμία βοήθεια χωρίς ανταλλάγματα».

Ανταλλάγματα που φυσικά καθορίζει η Γερμανία και τα απαιτεί. Διαφορετικά, τιμωρεί. Ξεχνώντας ότι εκείνη δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα χρέη που δεν ξεπλήρωσε. Ίσως επειδή σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση ο κοινωνικο-οικονομικός δαρβινισμός και ο νόμος του ισχυρού αποτελούν τον βασικότερο πυλώνα των δεσμών μεταξύ των δεσμοφυλάκων και των δέσμιων.

Όσο περισσότερο σκέφτομαι το παρελθόν τόσο περισσότερο κλάνω μέντες για το μέλλον. Άλλες εποχές, όμως τόσα κοινά μεταξύ τους. Δεν ξέρω τι και αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σπάσει την επανάληψη και να καταστρέψει τις ομοιότητες. Ξέρω όμως ότι αν κάπου δούμε μία ελπίδα να φυτρώνει, καλό είναι να μην τρέξουμε να την τσαλαπατήσουμε. Εντάξει, μπορεί να μη θέλουμε να την ποτίσουμε, αλλά τουλάχιστον ας μην πάμε να την ξεριζώσουμε.

Ας την αφήσουμε και βλέπουμε. Κι αν αποδειχτεί ψεύτικη κι αυτή η ελπίδα, δε γαμείς! Ούτε η πρώτη ήταν ούτε θα είναι η τελευταία. Καλή δύναμη για ό,τι κι αν έρχεται τη νέα χρονιά. Και πάντα Υγεία.