Στη Βουλή οδεύει νομοσχέδιο για «bail in» των τραπεζών, όπως στην Κύπρο. του Δημήτρη Καζάκη.

Στη Βουλή οδεύει νομοσχέδιο για «bail in» των τραπεζών, όπως στην Κύπρο.

του Δημήτρη Καζάκη

Προστατεύονται τα χρήματα των φορολογουμένων. Με αυτόν τον παραπειστικό τίτλο διοχετεύεται στα μέσα μαζικής προπαγάνδας η είδηση ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο η οδηγία της ΕΕ, που επιτρέπει στις τράπεζες το bail in όπως συνέβη στην Κύπρο.

Πρόκειται για νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών και με το οποίο μεταφέρεται στο εθνικό Δίκαιο η Οδηγία 2014/59/ΕΕ για τη θέσπιση πλαισίου για την "ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων."  Η Οδηγία (Bank Recovery Resolution Directive - BRRD) ουσιαστικά προβλέπει πως από το επόμενο έτος η διάσωση των πιστωτικών ιδρυμάτων, ή των εταιρειών παροχής επενδυτικών υπηρεσιών θα γίνεται με ίδια μέσα (bail in) και όχι με χρήματα των φορολογουμένων (bail out).

Η Οδηγία προβλέπει ότι το bail in αφορά στους μετόχους και στους πιστωτές του χρηματοοικονομικού ιδρύματος οι οποίοι επενδύουν σε τραπεζικό κεφάλαιο (π.χ. οι ομολογιούχοι μειωμένης εξασφάλισης) και προστατεύει μόνο και αποκλειστικά τις εγγυημένες καταθέσεις, δηλαδή τις καταθέσεις ταμιευτηρίου έως 100 χιλιάδες ευρώ.

Με άλλα λόγια η εν λόγω Οδηγία επιτρέπει πρωτίστως στις συστημικές τράπεζες να προχωρήσουν σε "κούρεμα" των υποχρεώσεών τους σε δανειστές, ομολογιούχους και καταθέτες. Κι όλα αυτά με απόφαση της Τραπεζικής Ένωσης, που ισχύει ήδη από 1/1/2015, ερήμην των εθνικών αρχών και της κυβέρνησης του κράτους μέλους.

Μπορεί να είναι αδιανόητο το "κούρεμα", ή η διαγραφή του χρέους όταν πρόκειται για την προστασία της ζωής και της δουλειάς της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών. Όμως όταν πρόκειται για την προστασία των τραπεζών και ειδικά των τραπεζιτών, τότε το "κούρεμα" και η διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεών τους είναι κάτι το αυτονόητο.

Πηγή: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Ποιος είναι ο παρανοϊκός τελικά; Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός.

Ποιος είναι ο παρανοϊκός τελικά;

Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός

«Η παράνοια της ελληνικής κυβέρνησης: ίντριγκες, ίντριγκες παντού», αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του Γερμανικού περιοδικού Spiegel.  Γράφει μάλιστα ο συντάκτης του πως αντί να έρθει αντιμέτωπη με την πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση «βλέπει» συνωμοσίες, τις οποίες επικαλείται για να καλύψει τις ανεπάρκειές της… Πόσο «δίκαιο» έχει ο αρθρογράφος!!!!

Άλλωστε πήρε κανένας τηλέφωνο τόσους και τόσους πρωθυπουργούς, υπουργούς οικονομικών, αξιωματούχους της Κομισιόν για να αλλάξουν τα όσα είπαν μετά τις φιλικές δηλώσεις που έκαναν προς την χώρα μας την επομένη των συναντήσεων τους με τους κκ Τσίπρα και Βαρουφάκη;  Για ...να ρωτήσουμε τους κκ Ρέντζι, Μοσκοβισί, Σουλτς και τόσους άλλους…

Άλλωστε πήρε κανένας τηλέφωνο τον κεντρικό τραπεζίτη, τον κ. Ντράγκι για να του πει να προκαλέσει οικονομική ασφυξία στην Ελλάδα;  Σάμπως  στελέχη τραπεζών, όπως διαβάσαμε στα σύγχρονα media, πρότειναν σε πελάτες τους να βγάλουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό λόγω του ότι θα ερχόταν στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ; Στα 16,25 δις ευρώ υπολογίζονται τα χρήματα που έφυγαν από τις Ελληνικές τράπεζες μόνο τον Ιανουάριο 2015.  Φανταζόμαστε από μόνα τους έφυγαν αυτά…  Και τα 12,24 δις ευρώ που κατέληξαν σε τράπεζες του εξωτερικού απλά ήθελαν να πάνε ένα ταξιδάκι! Τόσο απλά είναι τα πράγματα.  Άκου να βλέπουν κάποιοι συνομωσίες…

Για να καταλάβετε που έχει φθάσει η «παράνοια» της Ελληνικής κυβέρνησης, μάθαμε χθες ότι «η Koμισιόν εργάζεται για την αντικατάσταση της τρόικας από ένα σχήμα με μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση, όπως είχε ανακοινώσει ο πρόεδρός της Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, κατά την ανάληψη των καθηκόντων του», δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, υπεύθυνος για το ευρώ Β. Ντομπρόβσκις.

Πως λέμε ολίγον ή πολύ έγκυος δηλαδή;  Αυτό μας θύμισε η απείρου κάλους δήλωση του κ. Ντομπρόβσκις.  Εμείς μέχρι σήμερα ξέραμε ότι είτε υπάρχει είτε ότι δεν υπάρχει κάπου η δημοκρατική νομιμοποίηση… Είναι μετά να μην γίνεται έξαλλος ο οδηγός εκείνος που ένας τροχονόμος του έδωσε κλήση για παραβίαση ερυθρού σηματοδότη ενώ ο άνθρωπος απλά είχε περάσει όταν το φανάρι ήταν λίγο κόκκινο!!!! Δεν ήταν πολύ κόκκινο…

Το ότι τρεις υπάλληλοι, ερχόντουσαν στην Ελλάδα και έκαναν όχι ότι επιθυμούσαν, αλλά ότι γούσταραν για να το γράψουμε χυδαία όπως ήταν και η συμπεριφορά τους και έλεγχαν υπουργούς, είχαν επαφές με τον πρωθυπουργό και έκαναν μάλιστα και παραχωρήσεις σε αυτόν, τον ένα και μοναδικό Αντώνη, που δεν παραιτείται για να μην κάνει χάρι στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι στον εαυτό του, αυτό είναι δημοκρατική νομιμοποίηση; Μπορεί η «τρόικα» να λέγεται πλέον «θεσμοί», και ειρωνικά να κοροϊδεύουν κάποιοι ξένοι πολιτικοί τύπου Σόιμπλε την Ελληνική κυβέρνηση, αλλά άλλαξε κάτι που είναι ουσιαστικό.  Τουλάχιστον τώρα οι υπάλληλοι της Τρόικα μιλάνε με τους εδώ αντίστοιχους υπαλλήλους, οι υπουργοί με τους υπουργούς, και οι πρωθυπουργοί με τους πρωθυπουργούς. Και αυτό έχει τεράστια διαφορά…

Αλλά όμως οι εγχώριοι και αλλοδαποί φωτεινοί παντογνώστες, που έχουν σκυλιάσει με την επιλογή του Ελληνικού λαού στις πρόσφατες εκλογές,  ξέρουν τι είναι πράγματι παράνοια; Τι είναι παρανοϊκό; Θα τους το εξηγήσουμε εμείς με πολύ απλά παραδείγματα…

Παρανοϊκό είναι να βγαίνει ο εκπρόσωπος της Βραζιλίας στο ΔΝΤ, ο κ. Μπατίστα, και να ομολογεί ουσιαστικά ότι στη Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς το πρόγραμμα του Ταμείου.  Ότι τελικά το πρόγραμμα έγινε για να σωθούν οι Γαλλικές και Γερμανικές Τράπεζες… Και είναι τρελό με όλες αυτές τις δηλώσεις να μην ιδρώνει το αυτί κανενός…  Ούτε καν εδώ στην Ελλάδα από τις δικαστικές αρχές για να διερευνήσουν το ποιος έχει την ευθύνη για αυτή την «εξυπηρετησούλα» προς τις ξένες τράπεζες και σε βάρος της χώρας.  Αν δεν είναι αυτό εθνική προδοσία τι είναι τότε;

Παρανοϊκό είναι να πουλά μια Τράπεζα τα επισφαλή ναυτιλιακά δάνεια της σε distressed fund γιατί, όπως ανέφερε στο Reuters τραπεζική πηγή, οι τράπεζες «αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας και παράλληλα δεν έχουν τις κατάλληλες εισπρακτικές δομές προκειμένου να κατορθώσουν να εισπράξουν αυτά τα δάνεια»!!!  Να τα δώσουν όμως ήξεραν… Είχαν τις δομές… Όπως είχαν τις δομές να δώσουν και όλα τα άλλα θαλασσοδάνεια όχι στους εφοπλιστές , αλλά σε κόμματα, «επιχειρηματίες» τύπου καρούζου και πάει λέγοντας…

Παρανοϊκό είναι να πουλά μία τράπεζα το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο σε «κάποιο» distressed fund χωρίς διαγωνισμό για να δει πως θα εισπράξει το μεγαλύτερο μέρος του δανείου… Προφανώς δεν έχουν τις …δομές ούτε για αυτό!!! Μόνο για να δίνουν είπαμε δάνεια έχουν τις δομές….

Παρανοϊκό είναι να πουλά μία τράπεζα το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο προς 0,35 σεντς ανά δολάριο!!!  Τα επισφαλή δάνεια μιας τράπεζας μόνον, όπως διαβάσαμε, υπολογίζονται σε 5 δις ευρώ… Δηλαδή η τράπεζα δεν θα εισπράξει ούτε το 31% των δανείων (λόγω ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου) που η ίδια έδωσε χωρίς να εξασφαλιστεί επαρκώς…

Παρανοϊκό είναι να πουλήσει το distressed fund τα δάνεια αυτά που αγόρασε από την τράπεζα (άραγε με δάνειο από την ίδια την τράπεζα που της πούλησε το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο αγόρασε τα δάνεια των άλλων;) και να εισπράξει όπως υπολογίζει το 50%, άρα θα κερδίσει το λιγότερο 15% από τα 5 δις ευρώ…

Παρανοϊκό είναι η Τράπεζα να μην πουλά απ’ ευθείας τα δάνεια στους δανεισθέντες που έχουν πράγματι πρόβλημα στο 35%... Προφανώς κάποιοι πρέπει να βγάλουν για τα έξοδα τους, ένα 15%... Είσαι ωραίοςςςς….

Παρανοϊκό είναι οι εφοπλιστές που πήραν τα δάνεια αυτά και αντί να πληρώσουν το 100% των δανείων τους να πληρώνουν τελικά το 50% αυτών!!!

Παρανοϊκό είναι να κληθεί μετά ο Ελληνικός λαός να πληρώσει τα σπασμένα των Τραπεζών για άλλη μία φορά… Τα 2,5 δις ευρώ που θα χάσει η Τράπεζα ποιος θα τα καλύψει;  Των άλλων Τραπεζών τις ζημίες από τα επισφαλή ναυτιλιακά δάνεια και όχι μόνον αυτά, ποιος θα τα πληρώσει; Ναι, μωρέ αυτοί οι «γελοίοι» που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ… Αλλά και όχι μόνον αυτοί!

Παρανοϊκό είναι να μην γίνεται έλεγχος Πόθεν Έσχες σε όλα αυτά τα ανώτατα τραπεζικά στελέχη που βρε παιδί μου όλο λάθη κάνουν… Μερικά δεκάδες ή εκατοντάδες δις ευρώ… Σιγά τα λάχανα θα πει κάποιος…

Παρανοϊκά είναι όλα όσα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα σε βάρος του Ελληνικού λαού και όλοι σφυρίζουν αδιάφορα.  Πρέπει επιτέλους κάτι να αλλάξει και κάποιοι να πληρώσουν.  Δεν μπορεί κάποιοι να «κονομάνε» και κάποιοι άλλοι να πεθαίνουν είτε μεταφορικά είτε κυριολεκτικά. Δεν μπορεί όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση να προκαλεί ασφυξία σε μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση και για ποιο λόγο;  Γιατί θέλει να κάνει τα αυτονόητα… Να μην πεθαίνει κόσμος από την πείνα, να μην πωλείται για ένα ξεροκόμματο η δημόσια περιουσία, να μην είναι στο απυρόβλητο οι ολιγάρχες, να μην υπάρχει διαφθορά στην χώρα, τουλάχιστον όχι στα επίπεδα που υπάρχει σήμερα…  Χαλάει τη σούπα στο ευρωπαϊκό σύστημα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;

Οι Ευρωπαίοι να προσέξουν πολύ καλά!  Δεν είναι απειλή αυτό.  Ενημέρωση είναι.  Γιατί οι ίδιοι δείχνουν στους Έλληνες τον τρίτο δρόμο… Της Κίνας, της Ρωσίας… Οι Έλληνες είτε έχουν και κατέχουν είτε όχι, δεν έχουν να χάσουν κάτι.  Για οι έχοντες τα έβγαλαν στο εξωτερικό, οι μη έχοντες τι να χάσουν;  Αυτά που δεν έχουν; Και ας διαβάσουν εκεί στην ΕΕ και λίγη ιστορία. Ας μην ξεχνούν το ότι αν γίνουν εκλογές τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει ποσοστά που έπαιρναν μόνον επί ΕΣΣΔ… Και τέλος το ότι «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει»… Τουλάχιστον όχι άλλο!

 

Πηγή: ΤΟ ΓΡΕΚΙ

Έχουν κάποιες ιδέες ορισμένοι μερικές φορές….

Έχουν κάποιες ιδέες ορισμένοι μερικές φορές….

Πραγματικά είναι να αναρωτιέται κανείς αν είναι για γέλια ή για κλάματα η πρόθεση του υπουργού Οικονομικών να προσλάβει «μυστικούς πράκτορες» για να χτυπήσει την φοροδιαφυγή. Αν θεωρεί ότι είναι «μεταρ-ρύθμιση» να προσλάβει φοιτητές τουρίστες και νοικοκυρές με «σύμβαση ορισμένου χρόνου» που θα παριστάνουν τους Κλουζώ τότε… κλάψτα Γιάνη.

Κι αυτό το αναφέρουμε γιατί όπως γράφουν οι Financial Times μέσα στη λίστα μεταρ-ρυθμίσεων που έστειλε ο υπουργός Οικονο-μικών στο Eurogroup περιλαμβάνονται και οι εξής προτάσεις: «Μεγάλος αριθμός των ερασιτεχνών ερευνητών θα προσλαμβάνεται για ένα αυστηρά περιορισμένο χρονικό διάστημα (που δεν θα είναι μεγαλύτερο των δύο μηνών και δεν θα τους δίνει καμία προοπτική...
επαναπρόσληψης) για να υποδύονται, μετά από κάποια βασική εκπαίδευση, ως πελάτες εκ μέρους των φορολογικών αρχών ενώ θα είναι καλωδιωμένοι με συσκευές καταγραφής ήχους και εικόνας» και σύμφωνα με το σκεπτικό του «Και μόνο η "είδηση" ότι χιλιάδες απλοί "παρατηρητές" βρίσκονται παντού όντας εξοπλισμένοι με συσκευές καταγραφής ήχου και εικόνας εκ μέρους των φορολογικών αρχών έχει τη δυναμική να αλλάξει τάχιστα τη φοροδοτική συμπεριφορά».

Αλήθεια, μόνος του, ο Βαρουφάκης, σκέφτηκε αυτή την παπαριά; Εδώ όλη η αγορά είναι «νεκρή» και το ένα μικρομάγαζο βάζει λουκέτο μετά το άλλο. Θέλει να φέρει κι αυτό τον «μπαμπούλα» τώρα για να την αποτελειώσει; Και στην τελική πιστεύει κανένας ότι οι «χιλιάδες απλοί παρατηρητές» και ο εξοπλισμός τους θα μας κοστίσουν λιγότερο απ’ ότι πρόστιμα πιθανόν να επιβάλλουν;

Έχουν κάποιες ιδέες ορισμένοι μερικές φορές …

Και για να μην υπάρχουν παρανοήσεις. Ναι, στα επαγγέλματα της νύχτας και στα τουριστικά νησιά υπάρχει φοροδιαφυγή. Αν υπάρχει πολιτική βούληση υπάρχει τρόπος να παταχτεί και δεν χρειάζονται αυτά τα καραγκιοζλίκια που σου δίνουν την αίσθηση ότι θα έχουν στον στόχο τους τα μικρομάγαζα της γειτονιάς.

από το «Βαθύ Κόκκινο»

ΣΥΡΙΖΑ - Στον κατήφορο της αυτογελοιποίησης ή σε διατεταγμένη υπηρεσία;;; του Κ. Κυριακόπουλου.

ΣΥΡΙΖΑ - Στον κατήφορο της αυτογελοιποίησης ή σε διατεταγμένη υπηρεσία;;;

Από πότε βρε ελεεινοί η πραγματική σωτηρία της χώρας μπορεί να διασφαλίζεται με δουλοπρεπή στάση απέναντι σε αδίστακτους εκβιαστές, και όχι με μια κοινωνία πραγματικά χειραφετημένη, και με μια κυβέρνηση που -αντί να πελαγοδρομεί σε αδιέξοδες προσπά-θειες εξευμενισμού των εκβιαστών- θα βάλει πλώρη για να ανακτήσει η χώρα...

του Κ. Κυριακόπουλου

Τη βιομηχανία που της κατέστρεψαν, τη γεωργία και την κτηνοτροφία που της σμπαράλιασαν, το δικό της μοντέλο βιώσιμης ανασυγκρότησης, με ένα λαό που δε θα ταπεινώνεται διαρκώς, αλλά θα περάσει μια μικρή περίοδο ανταποδοτικής δυσκολίας, για να δει και πάλι την πατρίδα του να ανασταίνεται μέσα από τη στάχτη που την καταδίκασε πρωτίστως η ακατάσχετη ευρωλαγνεία;;;

Προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία η αντίληψη που εκφράζεται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κατοικοεδρεύουν στην «αριστερή πλατφόρμα», σύμφωνα με την οποία μπορούν στην πράξη...
να ανατραπούν οι δυσμενείς συνέπειες μιας κατάφορα υποτελούς συμφωνίας.

Ο μήνας που πέρασε με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, και με το ρυθμό όσο και την ένταση που είχαν οι εξελίξεις που μεσολάβησαν, νομίζουμε ότι ήταν υπεραρκετός για να καταρριφθεί συνολικά το πιο επικίνδυνο παραμύθι πάνω στο οποίο εδράζεται δεκαετίες ολόκληρες η «ευρωπαϊκή πολιτική» της σοσιαλδημοκρατίας, και φυσικά του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ότι υπάρχει μια κοινωνία, που ακόμη δεν τολμά να φανταστεί την επόμενη μέρα της, έξω από τα ασφυκτικά δεσμά της ευρωσυμμορίας… Το ότι αυτή η κοινωνία δεν τολμά να απομυθοποιήσει το παραμύθι που της σέρβιραν για τα «χρυσά» ευρωκουτάλια που θα της άλλαζε οριστικά τη ζωή… Το ότι παρά την επικίνδυνη τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στις μέρες μας, οι κυρίαρχοι της πολιτικής και της ενημέρωσης, επιχειρούν με νύχια και με δόντια να χαλιναγωγήσουν τη σκέψη της μέσα σ ένα φυλακισμένο όνειρο που καταδικάστηκε οριστικά στο να μη δραπετεύσει από την ασφυκτική του φυλακή…

Είναι κάτι που δεν καθαγιάζει, ή αν θέλετε πιο σωστά δεν αποποινικοποιεί την ενσυνείδητη προσπάθεια των πρωταγωνιστών, να διατηρήσουν αλώβητο ένα καραμπινάτο παραμύθι.

Η εξουσία κύριοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά στην Ευρωζώνη, δεν είναι πλέον πολιτική. Είναι μια μαφιόζικη εξουσία συμμοριών, τραπεζιτών και ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, και τα πολιτικά ανδρείκελα που τη διαχειρίζονται, είναι απόλυτα υποταγμένα σ αυτά τα συμφέροντα, και έχουν συγκεκριμένες εντολές για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τα εμφανιζόμενα ως πολιτικά, οικονομικά και θεσμικά εργαλεία αυτού του μηχανισμού.

Η ΣΥΡΙΖΑΙϊκη παραμύθα που καλλιεργεί την εντύπωση πως η μεταμόρφωση της Ευρώπης θα είναι αποτέλεσμα των εναλλαγών στην πολιτική εξουσία των επιμέρους κρατών - μελών, είναι επικίνδυνη και αποπροσανατολιστική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοεξευτελίζεται εμμένοντας σ αυτούς τους απατηλούς ισχυρισμούς, και να ένα παράδειγμα αυτής της αυτογελοιοποίησής του:

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – η πλασαριζόμενη ως «αριστερή» κυβέρνηση του τόπου, δε μπορεί να πάρει την αυτονόητη απόφαση να αποκαθηλώσει από το τιμόνι της Τράπεζας της Ελλάδας τον κ. Στουρνάρα, διότι το πραγματικό αφεντικό είναι ο Ντράγκι και οι αθέατοι που κρύβονται πίσω από αυτόν.

Η ίδια η χώρα, σήμερα ταπεινώνεται από τα πολιτικά όργανα της Ευρώπης, γιατί απλούστατα όλοι αυτοί εντέλλονται και λογοδοτούν, όχι σε δημοκρατικά θεσμοθετημένους κανόνες (αφού δε διστάζουν να παραβιάζουν απροκάλυπτα και όσους απέμειναν από δαύτους) αλλά στα μαφιόζικα συμφέροντα και επιδιώξεις των λόμπι τα οποία εκπροσωπούν, για να προσδώσουν σ αυτά πολιτικό κέλυφος.

Είναι εύκολο λοιπόν να χαλιναγωγείς την κοινωνική σκέψη δημοσκοπώντας αναφορικά με το αν η κοινωνία θέλει τη σύγκρουση άρα και την αποχώρηση από την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά για τόλμα να καταγράψεις τη «σοβαρότητα» των απαντήσεων όλων αυτών που εμφανίζονται ως θιασώτες της παραμονής.

• Ας μας πουν λοιπόν όλοι ετούτοι που ευαγγελίζονται την παραμονή, για ποιο λόγο τη θέλουν. Τι προσδοκούν;;;

• Τι πιστεύουν ότι προσδίδει στους ίδιους και στη χώρα η παραμονή μέσα σε μια «συμμαχία» εκβιαστών που το μοναδικό «δικαίωμα» λαών και κυβερνήσεων είναι η δουλοπρέπεια;;;

• Και εν τέλει ας μας πει επιτέλους καθαρά αυτή η «αριστερή» παρωδία που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, τι πιστεύει ότι πρόκειται να κερδίσει η χώρα μας με την αέναη υποταγή και τη διαρκή δουλοπρέπεια στις απαιτήσεις της συμμορίας των εκβιαστών, και κυρίως ας μας πει…

Τι πιστεύει ότι θα χάσει η χώρα μας αν δρομολογήσει τώρα τη ρήξη…

Αν προχωρήσει τώρα σε μονομερείς ενέργειες πραγματικής εθνικής αξιοπρέπειας και περηφάνιας…

Αν στείλει τώρα στο διάβολο όλους αυτούς που επιδιώκουν να κρατήσουν τη χώρα σ ένα καθεστώς ομηρίας και διαρκούς εκβιασμού, όπου κάθε φορά που δε θα υποκύπτει στις απαιτήσεις της, θα την απειλούν με κατέβασμα του διακόπτη του αναπνευστήρα.

Είναι αυτό ευημερία;;; Συνιστά όλο αυτό αξιοπρεπή στάση ζωής και περήφανη εθνικά διακυβέρνηση;;; Διασφαλίζει αυτός ο ανατροφοδοτούμενος φαύλος κύκλος της δουλοπρέπειας «σωτηρία» της χώρας και βιώσιμη εθνική προοπτική;;;

Από πότε βρε ελεεινοί η πραγματική σωτηρία της χώρας μπορεί να διασφαλίζεται με δουλοπρεπή στάση απέναντι σε αδίστακτους εκβιαστές, και όχι με μια κοινωνία πραγματικά χειραφετημένη, και με μια κυβέρνηση που -αντί να πελαγοδρομεί σε αδιέξοδες προσπάθειες εξευμενισμού των εκβιαστών- θα βάλει πλώρη για ν ανακτήσει η χώρα τη βιομηχανία που της κατέστρεψαν, τη γεωργία και την κτηνοτροφία που της σμπαράλιασαν, το δικό της μοντέλο βιώσιμης ανασυγκρότησης, με ένα λαό που δε θα ταπεινώνεται διαρκώς, αλλά θα περάσει μια μικρή περίοδο ανταποδοτικής δυσκολίας, για να δει και πάλι την πατρίδα του να ανασταίνεται μέσα από τη στάχτη που την καταδίκασε πρωτίστως η ακατάσχετη ευρωλαγνεία;;;

από το «Ελληνικό Φόρουμ»

Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του Ολάντ, του Λεωνίδα Βατικιώτη.

Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του Ολάντ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σοβαρά εκτεθειμένος εξέρχεται ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, από την μάχη που έδωσε στη γαλλική εθνοσυνέλευση για να επιβάλλει ένα σύνολο αντεργατικών μέτρων, που παραπέμπει στα ελληνικά Μνημόνια. Η χρήση μάλιστα κι ανάλογων εργαλείων, πραξικοπηματικών δηλαδή μεθόδων, δείχνει ότι και στην Γαλλία τα (αντιδημοκρατικά) μέσα συνάδουν με τον (αντικοινωνικό) σκοπό, επιβεβαιώνοντας την ασυμβατότητα μεταξύ νεοφιλελευθερισμού και δημοκρατίας.

Ο «νόμος Μακρόν», όπως πολύ σύντομα ονομάστηκε το πακέτο των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που πήρε το όνομά του από τον 37χρονο υπουργό Οικονομίας, μοιάζει με αντιγραφή και επικόλληση στη Γαλλία των μέτρων που εισήγαγε η Τρόικα στην Ελλάδα από...
το 2010 κιόλας. Η αιτιολογία που χρησιμοποιήθηκε στη Γαλλία για να νομιμοποιηθούν στη συνείδηση της κοινωνίας ήταν η αντιμετώπιση της ανεργίας που έχει ξεπεράσει το 10%. Εν συντομία απελευθέρωση των αγορών. Η καθαρά νεοφιλελεύθερη συνταγή που υιοθέτησε η σοσιαλιστική κατά τ’ άλλα κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς περιλαμβάνει: δυνατότητα στα μαγαζιά ν’ ανοίγουν 12 Κυριακές το χρόνο από 5 που λειτουργούν σήμερα, απελευθέρωση του επαγγέλματος του νομικού, του συμβολαιογράφου και των υπεραστικών λεωφορείων, ενώ επίσης περιορίζονται οι αρμοδιότητες των διαιτητικών θεσμών που μεσολαβούν μεταξύ μισθωτών κι εργοδοτών σε περίπτωση εργατικών διαφορών – μεταβολή που, όπως ακριβώς συνέβη και στην Ελλάδα, διευκολύνει την εργοδοσία, ενώ πιθανότατα επιβλήθηκε κατόπιν δικής της πρότασης.

Μέτρα κοινωνικής οπισθοδρόμησης

Τα θατσερικής έμπνευσης μέτρα προκάλεσαν ένα μικρό σεισμό στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλιστών, με την Μαρτίν Ομπρί, την κόρη του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζακ Ντελόρ, που ηγείται της αριστερής πτέρυγας του κόμματος να τα χαρακτηρίζει πολύ εύστοχα ως «κοινωνική οπισθοδρόμηση». Οι αντιδράσεις κορυφώθηκαν εξ αιτίας και του βιογραφικό του εμπνευστή τους, υπουργού Οικονομικών, που είναι το νεώτερο μέλος της γαλλικής κυβέρνησης: με πολύχρονη προϋπηρεσία στον τραπεζικό οίκο Ρότσιλντ και εξειδίκευση στις εξαγορές και συγχωνεύσεις μεγάλων επιχειρήσεων αποτελεί την ενσάρκωση της πιο ακραίας χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας… Ποιόν να πείσει μετά για τις προθέσεις του; Αντιδράσεις προήλθαν επίσης και από την δεξιά του UMP, που κατόπιν εισήγησης του Νικολά Σαρκοζύ φάνηκε απρόθυμη να δώσει την θετική της ψήφο στην εθνοσυνέλευση. Με την αριστερή πτέρυγα των σοσιαλιστών να τα χαρακτηρίζει ως νεοφιλελεύθερα και την δεξιά να αρνείται να τα ψηφίσει (για εντελώς μάλιστα μικροπολιτικούς λόγους καθώς με αυτό τον τρόπο επεδίωκε να επιτείνει την αστάθεια της κυβέρνησης) κι αφού είχε προηγηθεί μια αντιπαράθεση στη Βουλή που διήρκεσε 200 ώρες, το πρωί της Τρίτης 17 Φεβρουαρίου συγκλήθηκε στο προεδρικό μέγαρο μια έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη. Εκεί αποφασίστηκε για πρώτη φορά μετά από εννιά χρόνια να χρησιμοποιηθεί το άρθρο του συντάγματος 49.3 που δίνει στην κυβέρνηση την δυνατότητα να νομοθετήσει όταν δεν διαθέτει την απαραίτητη πλειοψηφία. Κάτι αντίστοιχο με τις δεκάδες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκαν στην Ελλάδα από τις μνημονιακές κυβερνήσεις για να θέσουν σε ισχύ εντολές της Τρόικας, παρακάμπτοντας την Βουλή, με την τελευταία να τίθεται σε ισχύ την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου για να δοθεί δίμηνη παράταση στη δανειακή σύμβαση, όπως ζήτησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από τους δανειστές.

Η επιλογή του Ολάντ να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του την γνώμη της γαλλικής εθνοσυνέλευσης, των εκλεγμένων δηλαδή αντιπροσώπων του γαλλικού λαού, αποτελεί την πιο ηχηρή επιβεβαίωση της έλλειψης νομιμοποίησης που αντιμετωπίζουν ανάλογης έμπνευσης μέτρα τα οποία επιδιώκουν να μεταφέρουν στις πλάτες των εργαζομένων την κρίση, επιβάλλοντας ένα καθεστώς απορρύθμισης στην οικονομία. Μοναδικό ζητούμενο αυτών των μέτρων είναι η βελτίωση των κερδών των επιχειρήσεων κι όχι η άνοδος των ρυθμών μεγέθυνσης της οικονομίας. Προοπτική που φαντάζει πιθανότατη σε ένα περιβάλλον ραγδαίας πτώσης των τιμών του πετρελαίου, των επιτοκίων και της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι των ανταγωνιστικών του νομισμάτων, ενώ ακόμη κανείς δεν έχει πείσει σε θεωρητικό επίπεδο ότι η κατάργηση των περιορισμών στις άδειες των δικηγόρων κι η συνακόλουθη πτώση των χρεώσεων τους μπορεί να συμβάλλει στην οικονομική μεγέθυνση, πέρα από την άνοδο των κερδών των εταιρειών που προσφεύγουν στις υπηρεσίες τους. Σε πρακτικό δε επίπεδο, η σημαντικότερη επίπτωση αυτών των μέτρων ενδέχεται να είναι η ύφεση, με βάση τουλάχιστον την πολύ πρόσφατη, κι εξόχως τραυματική, εμπειρία της Ελλάδας.

Την πραξικοπηματική επιβολή του «νόμου Μακρόν», που ουδέποτε έγινε νόμος, ακολούθησε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του Μανουέλ Βαλς από τη Δεξιά, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Παρότι ωστόσο ο Ολάντ φαίνεται να πέρασε και τον δεύτερο κάβο, κερδίζοντας την ψήφο εμπιστοσύνης, η ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης του να φέρει στην εθνοσυνέλευση κι άλλα τέτοια μέτρα προδικάζει νέες πολιτικές κρίσεις. Θέμα μηνών θεωρείται για παράδειγμα να έλθει για ψήφιση νόμος που θα περιορίζει την εργατική συμμετοχή σε επιχειρήσεις που απασχολούν άνω των 49 εργαζομένων. Νόμος που δέχεται τακτικότατα την σφοδρή επίθεση των μεγάλων επιχειρήσεων, για χάρη των οποίων προφανώς θα νομοθετήσει η γαλλική κυβέρνηση.

Πιέσεις από ΕΕ

Θα περιορίζαμε ωστόσο πολύ την οπτική μας αν τους υπαίτιους αυτής της σημαντικής κοινωνικής οπισθοδρόμησης που εξελίσσεται στη Γαλλία τους περιορίζαμε αποκλειστικά και μόνο στα Ηλύσια Πεδία, που πλέον αξιοποιούν το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε με αφορμή την δολοφονική επίθεση στην εφημερίδα Charlie Hebdo, εναντίον του εσωτερικού εχθρού. Και οι ίδιοι άλλωστε οι γάλλοι πολιτικοί που ανέλαβαν να νομοθετήσουν για χάρη των γαλλικών επιχειρήσεων, καταργώντας σχεδόν την αυτοτέλεια που παραδοσιακά χαρακτήριζε τους δύο ρόλους, πολλές φορές εμφάνισαν το «νόμο Μακρόν» ως παραχώρηση στις Βρυξέλλες και το αντίτιμο που κλήθηκαν να πληρώσουν λόγω της αδυναμίας τους να μειώσουν για πολλοστή φορά το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω του 3%. Η πραγματικότητα είναι πως φέτος τέθηκε για πρώτη φορά σε εφαρμογή το φθινόπωρο η διαδικασία αυστηρού κι εξονυχιστικού ελέγχου των κρατικών προϋπολογισμών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στο πλαίσιο αυτής της επιτήρησης σε επτά χώρες (μεταξύ των οποίων η Ιταλία, το Βέλγιο κι άλλες) δόθηκε κίτρινη κάρτα, με την Γαλλία να βρίσκεται πιο κοντά απ’ όλες τις υπόλοιπες στην κόκκινη. Τελικά, η συμβιβαστική φόρμουλα που δόθηκε μετά από ανταλλαγή επιστολών μεταξύ του γάλλου πρωθυπουργού και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπου η τελευταία υπέδειξε απροσχημάτιστα τις κοινωνικές δαπάνες (κονδύλια για την υγεία και τις συντάξεις) ως αιτία του δημοσιονομικού «κακού», μετέθετε για τον Μάρτιο τις κρίσιμες αποφάσεις στις οποίες περιλαμβάνεται ακόμη και το πρόστιμο! Την πρώτη χρονιά άλλωστε προβλέπεται και μια σχετική επιείκεια… Έτσι, τώρα η γαλλική κυβέρνηση εμφάνισε την αντεργατική μεταρρύθμιση ως ένα μέσο εξευμενισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που βλέπουμε στη Γαλλία είναι σκηνές από τα «προσεχώς» μιας ταινίας που θα έχει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ετήσια βάση στο εξής, να αξιοποιεί στο έπακρο τις αλλαγές που εισήχθησαν με την οικονομική διακυβέρνηση, το ευρωπαϊκό εξάμηνο και τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, για να επιβάλλει στο εσωτερικό των κρατών μελών άγριες νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που συχνότατα δεν θα έχουν καν την σύμφωνη γνώμη των κοινοβουλίων. Παρόλα αυτά θα ενσωματώνονται στο δίκαιο ακόμη και με πραξικοπηματικές μεθόδους, όπως συνέβαινε κατά κόρον στην Ελλάδα από το 2010 μέχρι πρόσφατα κι όπως έγινε στην Γαλλία τώρα, υπό την σκανδαλώδη ανοχή αν όχι την παρότρυνση της ΕΕ, παραβιάζοντας κατάφωρα το Σύνταγμα και τους νόμους…

από τα "Επίκαιρα"

Οι τράπεζες επιδοτούνται από το ευρωσύστημα για να κερδοσκοπούν, του Δημήτρη Καζάκη.

Οι τράπεζες επιδοτούνται από το ευρωσύστημα για να κερδοσκοπούν

του Δημήτρη Καζάκη

Πάνω από 86,6 δις ευρώ άντλησαν οι εγχώριες τράπεζες μέσα στον Ιανουάριο του 2015 από το ευρωσύστημα, σύμφωνα με την Συνοπτική Λογιστική Κατάσταση της Τράπεζας της Ελλάδος Ιανουαρίου. Έναντι 54,4 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο 2014. Με την εγγύηση τίτλων του δημοσίου και τραπεζικών περιουσιακών στοιχείων.

Τα περιουσιακά στοιχεία που είναι αποδεκτά από το Ευρωσύστηµα ως ασφάλεια για πράξεις νοµισµατικής πολιτικής και παροχή ενδοηµερήσιας ρευστότητας μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων ανήλθαν τον Ιανουάριο σε 99,5 δις ευρώ. Έναντι 72,1 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο του 2014. Αύξηση δηλαδή κατά 27,4 δις ευρώ. ...

Τα περιουσιακά στοιχεία που είναι αποδεκτά από την Τράπεζα της Ελλάδος ως ασφάλεια για πράξεις έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA) προς τα πιστωτικά ιδρύματα 34,8 δις ευρώ. Έναντι 22,7 δις ευρώ τον προηγούμενο μήνα Δεκέμβριο. Αύξηση κατά 12,1 δις ευρώ.

Με άλλα λόγια οι εγχώριες τράπεζες, άντλησαν πάνω από 32,1 δις ευρώ περισσότερα τον Ιανουάριο 2015 σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2014. Και χρειάστηκαν να δεσμεύσουν τίτλους του δημοσίου και δικά τους περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω των 39,5 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι για την χρηματοδότηση τακτική και έκτακτη των εγχώριων τραπεζών πρέπει να δεσμεύονται περιουσιακά στοιχεία αξίας μεγαλύτερης σχεδόν κατά 20%.

Που διοχετεύθηκαν τα ποσά αυτά; Τον Ιανουάριο του 2015 αποσύρθηκαν από τις τράπεζες γύρω στα 13,7 δις ευρώ σε καταθέσεις και ρέπος. Την ίδια περίοδο αυξήθηκε η χρηματοδότηση από τις τράπεζες κατά 1,7 δις ευρώ, εκ των οποίων κοντά το 1 δις ευρώ αφορούσε σε δάνεια εφοπλιστών. Σύνολο 15,4 δις ευρώ.

Αν αφαιρέσουμε από τα 32,1 δις ευρώ που άντλησαν οι τράπεζες από το ευρωσύστημα, τότε μένουν 16,7 δις ευρώ. Ακόμη κι αν θεωρούσαμε ότι η ημερήσια συναλλακτική ρευστότητα των τραπεζών χρησιμοποίησε ακόμη 2 δις ευρώ, τότε το ερώτημα παραμένει. Τι έγιναν τα υπόλοιπα 14,7 δις ευρώ; Που πήγαν σχεδόν 15 δις ευρώ από την επιπλέον χρηματοδότηση των τραπεζών;

Είναι σαφές ότι σχεδόν το 50% της επιπλέον χρηματοδότησης των εγχώριων τραπεζών πηγαίνει στην κερδοσκοπία στις χρηματιστικές αγορές. Πρόκειται για έναν εξαίρετο τρόπο να ξεπλένεται μαύρο επιχειρηματικό, πολιτικό και εγκληματικό χρήμα με επιδότηση από το ευρωσύστημα. Έως πότε θα ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Γιατί δεν βάζουμε υπό καθεστώς δημόσιας εκκαθάρισης τα ενεργητικά των τραπεζών, ώστε να μάθουμε επακριβώς ποια είναι η καθαρή θέση τους, αλλά και που πηγαίνουν όλα αυτά τα δις;

Πώς είναι δυνατόν να ζητήσει ο οποιοσδήποτε την αποπληρωμή δανείων από νοικοκυριά και επιχειρήσεις, όταν δεν έχει ξεκαθαριστεί η κατάσταση με τις τράπεζες; Γιατί θα πρέπει ο δανειολήπτης να πληρώσει τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών; Γιατί θα πρέπει να πληρώσει το πλυντήριο μαύρου χρήματος, στο οποίο επιδίδονται οι τράπεζες; Αν δεν υπάρξει δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών, ώστε να μάθουμε τι κρύβουν τα ενεργητικά τους και που πάνε τα εκατοντάδες δις ρευστότητας που αντλούν με εγγύηση πρωτίστως του έλληνα φορολογόμενου, τότε κανείς δεν δικαιούται να ζητήσει από τους δανειολήπτες να πληρώσουν τα χρέη τους.

ΠΗΓΗ: Δημήτρης Καζάκης

"Η Ελλάδα δεν έχει επαρκή παραγωγή τροφίμων". Ας δούμε την αλήθεια, του Νίκου Παπαδόπουλου.

"Η Ελλάδα δεν έχει επαρκή παραγωγή τροφίμων". Ας δούμε την αλήθεια

 του Νίκου Παπαδόπουλου*

Ίσως τα πιο δημοφιλή σλόγκαν τον καιρό της κρίσης να είναι τα εξής: «Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα» ή «Αν πάψουν οι εισαγωγές, τελειώσαμε, θα πεινάσουμε». 

Οι παραπάνω φράσεις, εκτός από ενδείξεις εθνικής μειονεξίας, μαρτυρούν και ένα τεράστιο έλλειμμα πληροφόρησης ή, καλύτερα, μια συστηματική παραπληροφόρηση του κοινού σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας.
 
Ο μύθος της έλλειψης τροφίμων στην Ελλάδα
 
Όπως προκύπτει από την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, το ...79% των Ελλήνων (και το 47% των Κυπρίων) θεωρεί πως δεν υπάρχουν επαρκή επίπεδα παραγωγής τροφίμων για τον ευρωπαϊκό πληθυσμό σε επίπεδο ΕΕ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων (ποσοστό 94% - το μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη) πιστεύει ότι η εθνική παραγωγή τροφίμων δεν είναι επαρκής για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού. 

Οι παραπάνω φόβοι των Ελλήνων είναι εντελώς αδικαιολόγητοι. Σύμφωνα με έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, η οποία πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας, η Ελλάδα, ακόμα κι αν κοπούν τελείως οι εισαγωγές τροφίμων (όπως έγινε στην Αργεντινή), δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να πεινάσει. 

 Έτσι, λοιπόν, όπως αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας σε μια σειρά βασικών αγροτικών-διατροφικών προϊόντων φυτικής και ζωικής παραγωγής για το 2010, ανήλθε κατά μέσο όρο στο 94% περίπου!




Ειδικότερα, από την παραπάνω έρευνα προκύπτει ότι το ποσοστό αυτάρκειας στη φυτική παραγωγή ανέρχεται κατά μέσο όρο περίπου στο 99%, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, με το μικρότερο ποσοστό να καταγράφεται στο μαλακό σιτάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171 %).
 
Στο ελαιόλαδο και τις ελιές, τα οποία είναι βασικά είδη διατροφής, η αυτάρκεια εμφανίζει υψηλό ποσοστό, μια και η χώρα παραμένει έντονα εξαγωγική στα δυο αυτά προϊόντα. Στο λάδι η παραγωγή φτάνει επίσημα το 151% της κατανάλωσης. Στο ποσοστό αυτό, όμως, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια τεράστια ποσότητα ατυποποίητου λαδιού που εξάγεται παρανόμως κυρίως σε γειτονικές χώρες, καθώς και ένα μικρό ποσοστό της τάξεως του 4,33% ελαιολάδου που εισάγεται ετησίως, χωρίς κανείς να ξέρει την αιτία.
Συνυπολογίζοντας αυτά τα ποσοστά, θα μπορούσαμε να τροφοδοτούμε με λάδι σχεδόν όλη την Ευρώπη! 

Το ψωμί, ψωμάκι;
 
Στο μαλακό σιτάρι, από το οποίο γίνεται το ψωμί, εισάγουμε ετησίως πάνω από 1.000.000 τόνους αξίας εκατομμυρίων ευρώ, κυρίως από χώρες όπως η Ρωσία, η Γαλλία και η Ουκρανία. Οι εισαγωγές αυτές είναι τελείως άσκοπες και καταστροφικές για την ελληνική Οικονομία - πρόκειται για σιτηρά αμφίβολης ποιότητας, αφού κάποιες ανατολικές χώρες υποχρεούνται βάσει κοινοτικής νομοθεσίας να κάνουν ακόμα και ελέγχους για ίχνη ραδιενέργειας! 

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1957(!) η Ελλάδα πέτυχε την αυτάρκεια σε μαλακό σιτάρι, με την ποικιλία Γ 38290 που δημιούργησε το Ελληνικό Ινστιτούτο Σιτηρών. Μάλιστα, προς τα τέλη του 1970 υπήρχε πλεόνασμα που διατηρήθηκε μέχρι το 1984!
 
Έκτοτε αρχίζει ραγδαία μείωση της καλλιέργειας του μαλακού σιταριού, η οποία συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της καλλιέργειας του σκληρού. 

Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα είναι από τότε ελλειμματική σε μαλακό σιτάρι και πλεονασματική σε σκληρό, από το οποίο γίνονται τα ζυμαρικά. Αυτό οφείλεται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε., η οποία έδωσε ισχυρά κίνητρα στους παραγωγούς σκληρού σιταριού (35 ευρώ το στρέμμα). 

Δηλαδή μας αύξησαν την παραγωγή μακαρονιών και μάς μείωσαν την παραγωγή ψωμιού, που από την Αρχαιότητα είναι βασικό είδος διατροφής. 

Παρόλα αυτά, η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση στην Ευρώπη στην παραγωγή σιτηρών με 9 εκατ. στρέμματα, από τα οποία περίπου τα 6 εκατ. είναι με σκληρό και μαλακό σιτάρι!

Η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας
 
Στα εσπεριδοειδή, τη μεγαλύτερη αυτάρκεια κατέχουν τα πορτοκάλια με ποσοστό 167%, ενώ στα λεμόνια η αυτάρκεια περιορίζεται στο 63%. Αλλά και στα υπόλοιπα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%). Αντί, λοιπόν, να τρώμε μπανάνες, ανανάδες και παπάγια(;), είναι προτιμότερο να στραφούμε στα ελληνικά φρούτα, τα οποία είναι απεί­ρως πιο θρεπτικά και, ευτυχώς, δεν πρόκει­ται να μας λείψουν ποτέ. Είναι ενδεικτικό ότι στο ροδάκινο η Ελλάδα κατέχει πάνω από 60% των εξαγωγών παγκοσμίως!

Έλλειψη παρατηρείται στη ζάχαρη, με την εγχώρια παρα­γωγή να καλύπτει μόνο το 14,3% των αναγκών, που υπολο­γίζονται στους 320.000 τόνους. Ενώ ως το 2005 η ελληνική ζάχαρη εξασφάλιζε κερδοφορία, το 2006 υπογράφηκε η ταφόπλακά της, όταν η Ελλάδα συμφώνησε με την ΕΕ να πα­ράγει σχεδόν τη μισή παραγωγή από τις ανάγκες της και να πάει σε εισαγωγές! 

Η κατάσταση επιδεινώθηκε με το κλείσιμο πολλών εργο­στασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, λόγω κακο­διαχείρισης. Με δεδομένο, βέβαια, ότι η ζάχαρη δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης, αλλά και με την καλλιέργεια στέβιας, η οποία έχει έως 300 φορές μεγαλύτερη γλυκαντική δράση, σε μια πιθανή παύση των εισαγωγών δεν αναμένεται να αν­τιμετωπίσει η χώρα σοβαρό πρόβλημα.
 
Πολύ χαμηλή αυτάρκεια διαπιστώνεται στην κατηγορία των οσπρίων, με ποσοστό που κυμαίνεται στο 39%. Συγκεκριμένα, παράγουμε περίπου 8.000 τόνους φακές και εισάγουμε ακόμα 10.000 τόνους, κυρίως από Τουρκία, προκειμένου να καλύψουμε την εγχώρια ζήτηση. Αντίστοιχο πρόβλημα υπάρχει και στα φασόλια: καταναλώνουμε 35.000 τό­νους, εκ των οποίων οι 25.000 τόνοι είναι εισαγωγής. Σημειωτέον ότι το 1981 η ετή­σια παραγωγή φασολιών ήταν 31.500 τόνοι!
 
Το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε να λυθεί εύκολα, με μια αναδιάταξη της πα­ραγωγής, ακόμα και με επιδότηση, ώστε σε εκτάσεις που καλλιεργούνται σήμερα άλλα προϊόντα, π.χ. ρύζι (στο οποίο εί­μαστε πλεονασματικοί), να καλλιεργηθούν όσπρια, πολλά από τα οποία, όπως τα ρεβύθια ή τα μαυρομάτικα φασόλια, έχουν και μικρότερες ανάγκες σε νερό.
 
Και στις πατάτες υπάρχει αυτάρκεια κατά 82%, με μόνιμη μάστιγα όμως τις «ελληνοποιήσεις» πατάτας από Αίγυπτο, αλλά και τις άσκοπες εισαγωγές κατεψυγμένης πατάτας από χώρες όπως οι ΗΠΑ, επειδή δήθεν τηγανίζεται πιο εύκολα.
 
Η ελληνική αμπελουργία είναι επίσης σε πολύ καλό επί­πεδο, αφού στα επιτραπέζια σταφύλια (αυτάρκεια 133,45%) έχουμε πλεόνασμα, δηλαδή μπορούμε άφοβα να κάνουμε εξαγωγές, χωρίς να μας λείψουν ποτέ. 

Αναφέρεται ότι μπορεί το κρασί να καλύπτει τις ανάγκες των Ελλήνων καταναλωτών, αλλά αυτοί δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο ουίσκι (το ουίσκι καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος κατανάλωσης ποτών, καταλαμβάνοντας ποσοστό πε­ρίπου 42% το 2010, σύμφωνα με έρευνα της ICAP), το οποίο βεβαίως εισάγεται. 

Ταυτόχρονα διαθέτουμε και μια πολύ ση­μαντική (μικρότερη, βέβαια, από το παρελθόν) παραγωγή σταφίδας (σουλτανίνα και κορινθιακή) άνω των 50.000 τόνων ετησίως, η οποία υπερεπαρκεί για τις ανάγκες μας (αυτάρκεια 274,8%) και μας καθιστά ικανούς για εξαγωγές. Στο μέλι, επίσης, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας της τάξεως 92%.
 
Αρνάκι άσπρο και παχύ
 
Όπως υποστηρίζουν οι θιασώτες της ελληνικής τροφοεξάρ­τησης, το βασικό πρόβλημα της χώρας, ως προς την αυτάρκεια, είναι κυρίως η ζωική παραγωγή. Αυτό, όμως, είναι ένας μύθος - ή, μάλλον, μια μισή αλήθεια. 

Το ποσοστό αυτάρκειας στη ζωική παραγωγή-αλιεία ανέρχεται, κατά μέσο όρο, περίπου στο 76,11%, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως το κρέας, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 56% περίπου, με το μικρότερο ποσο­στό να καταγράφεται στο βόειο κρέας (13%) και το υψηλό­τερο στο αιγοπρόβειο κρέας (94%). 

Είναι χαρακτηριστικό ότι, από τους 158.000 τόνους που καταναλώνουμε ετησίως σε μοσχαρίσιο κρέας, στην Ελλάδα παράγουμε μόλις τους 20.000 τόνους. Στο χοιρινό κρέας η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη, αφού από τους 290.000 τόνους που καταναλώ­νουμε,παράγουμε μόνο τους 111.000, δηλαδή το 38%.
 
Η έλλειψη αυτή σε μοσχαρίσιο και χοίρειο κρέας είναι αποτέλεσμα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. Χα­ρακτηριστικό είναι ότι πριν το 1980, δηλαδή πριν μπούμε στην τότε ΕΟΚ, η Ελλάδα είχε φτάσει σε αυτάρκεια στο χοι­ρινό κρέας 84%, στο μοσχαρίσιο σε 66%, ενώ το αιγοπρόβειο κρέας ήταν στα σημερινά επίπεδα αυτάρκειας - περί­που 94%. Γιατί, όμως, ενώ είμαστε ελλειμματικοί σε βόειο κρέας, συνεχίζουμε να το καταναλώνουμε, σκορπώντας εκα­τομμύρια ευρώ στο εξωτερικό;

Η Ελλάδα μεταπολεμικά σχεδόν υποχρεώθηκε να κατανα­λώνει μοσχαρίσιο κρέας, με τη λογική ότι είναι πιο ογκώδες ζώο, με μεγαλύτερη γαλακτοπαραγωγή σε σχέση με τα αιγο­πρόβατα, και άρα είναι πιο συμφέρον για την Ελλάδα.  

Με επιδοτήσεις της Ε.Ε. εξαφανίστηκαν οι εγχώριες ράτσες βοοειδών και ενισχύθηκε η εκτροφή βοοειδών έναντι της αιγοπροβατοτροφίας και άλλων παραδοσιακών μορφών κτηνο­τροφίας, απείρως πιο αποδοτικών, όπως η κονικλοτροφία.

Αντίθετα, το αιγοπρόβειο κρέας και κάποιες εγχώριες φυλές βοοειδών προέρχονται στην πλειοψηφία τους από κοπάδια ζώων που βόσκουν τον περισσό­τερο χρόνο ελεύθερα σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές, εκμε­ταλλευόμενα πλήρως την πλούσια ελληνική χλωρίδα.
 
Στο αιγοπρόβειο κρέας είμαστε σχεδόν αυτάρκεις, αφού σύμφωνα με στοιχεία για το 2009 η Ελλάδα διαθέτει περίπου 8,9 εκατ. πρόβατα και 4,8 εκατ. κατσίκια, δηλαδή αντιστοι­χούν περίπου ένα πρόβατο και μισή κατσίκα για κάθε Έλ­ληνα.

Σημαντικός τομέας είναι και η πτηνοτροφία, στην οποία είμαστε αυτάρκεις κατά 85% στο κρέας και κατά 91% στα αυγά.Ιδιαίτερα για τα αυγά, υπάρχει τόση παραγωγή, ώστε το 2011 οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά. 2134%!
 
Στη δε αλιεία το ποσοστό αυτάρκειας, χωρίς να υπολογί­σουμε τις ιχθυοκαλλιέργειες, αγγίζει περίπου το 125,6%, με πάνω από 160.000 τόνους ψαριών τον χρόνο. Μαζί με τις ι­χθυοκαλλιέργειες (120.000 τόνοι), το ποσοστό σε αυτάρκεια των αλιευμάτων φτάνει το 221,3%!  

Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊό­ντων, η φέτα -με ποσοστό αυτάρκειας 147%- περίπου υπερ­βαίνει τον μέσο όρο της κατηγορίας, ο οποίος κυμαίνεται στο 80%. Γενικότερα στο γάλα, η Ελλάδα κατά το παρελθόν ήταν πλεονασματική. Σήμερα είναι ελλειμματική, αφού η παρα­γωγή αγελαδινού γάλακτος κυμαίνεται στους 638 χιλιάδες τόνους, καλύπτοντας μόνο το 58,2% της ζήτησης (στοιχεία ΕΛΟΓΑΚ 2011). Βέβαια, στο αιγοπρόβειο γάλα που έχει καιμεγαλύτερη θρεπτική αξία, είμαστε σχεδόν αυτάρκεις, με πα­ραγωγή που καλύπτει το 98% της ζήτησης. Αυτό που δε γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι η σχετικά μειωμένη παραγωγή γάλακτος δεν οφείλεται στη μη παραγωγικότητα της ελληνικής κτηνοτροφίας αλλά στο καθεστώς των ποσοστώσεων που επέβαλε η ΕΕ. Μέχρι τις αρχές του 2000, η χώρα πλήρωνε πρόστιμα στην ΕΕ, επειδή οι παραγόμενες ποσότητες γάλακτος ήταν υψηλότερες από το πλαφόν που είχε δέσει αυθαίρετα η ΕΕ - κι αυτό διότι δεν είναι αναλογικές ούτε με τον πληθυσμό, ούτε με το ζωικό κεφάλαιο κάθε χώρας.
 
Ταυτόχρονα, ενώ μας επέβαλαν χαμηλή παραγωγή, εισήγαμε χιλιάδες τόνους συμπυκνωμένου γάλακτος από Ολλανδία και Γερμανία, πετώντας εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών των ζωοτροφών και την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία, αποθάρρυνε πολλούς κτηνοτρόφους, με αποτέλεσμα την τελευταία δεκαετία να εγκαταλείψουν το επάγγελμά τους το 63,5% των κτηνοτρόφων. 

Η Ελλάδα «υπερδύναμη» τροφίμων
 
Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία (στοιχεία 2009), η Ελλάδα καλλιεργεί 32.693 χιλιάδες στρέμματα, από τα 37.324 χιλιάδες στρέμματα (25% της έκτασής μας) που είναι η συνολική καλλιεργήσιμη έκτασή μας, δηλαδή καλλιεργείται περίπου το 87,6% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Τα υπόλοιπα 4.631 χιλιάδες στρέμματα είναι αναξιοποίητα, αφού βρίσκονται σε αγρανάπαυση, η οποία μάλιστα είναι και συμφέρουσα, αφού είναι επιδοτούμενη από την ΕΕ.  

Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας είναι η μείωση του αγροτικού πληθυσμού, με άμεση συνέπεια την υποβάθμιση πρώην αγροτικών εκτάσεων. Για να μεταβληθεί αυτή η κατάσταση απαιτούνται σοβαρά κίνητρα για τους νέους.  

Ένας ακόμα τομέας ανάπτυξης είναι και η εκτατική μορφή κτηνοτροφίας. Η Ελλάδα διαθέτει λιβάδια σε ποσοστό 35% του εδάφους της, τη στιγμή που στην Ιταλία είναι το 15%, στην Πορτογαλία το 16% και στην Ισπανία το 24%. Στα λιβάδια αυτά μπορούν να βόσκουν κατά το μεγαλύτερο διάστημα του έτους αιγοπρόβατα ή και εγχώριες φυλές βοοειδών και χοίρων, χωρίς να έχουν καμία ανάγκη για ζωοτροφές.  

Ένας ακόμα αναξιοποίητος πλούτος είναι και η αλιεία. Η Ελλάδα, με τα 15.000 χιλιόμετρα ακτογραμμών, τα 300 θαλάσσια είδη, τα ποτάμια (ο Αλιάκμονας έχει 33 είδη ψαριών και ο Αξιός 36), τις λίμνες, τους εκατοντάδες κόλπους, καθώς και τα 3.000 νησιά, είναι ένα φυσικό ιχθυοτροφείο. Ήδη η χώρα διαθέτει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην Ε.Ε

Αναπτυξιακές προοπτικές
 
Η χώρα θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να επενδύσει όχι μόνο στη διατροφική της αυτάρκεια, κάτι που ήδη υφίσταται παρόλη την γεωργοκτόνα πολιτική των τελευταίων ετών, αλλά και στην εξάρτηση σε τρόφιμα άλλων χωρών από εμάς, ώστε σε μια πιθανή κρίση να έχουμε συμμάχους τους εμπορικούς μας εταίρους.
 
Ο φιλότιμος Έλληνας αγρότης, που κατάφερε εδώ και αιώνες να θρέψει τον ελληνικό πληθυσμό, ακόμα και σε αντίξοες συνθήκες, είναι σίγουρο ότι και τώρα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα καταφέρει να θρέψει τους Έλληνες. 

Παρόλα αυτά, όμως, η αυτάρκεια σε τρόφιμα απαιτεί συντονισμένη δράση όλων - από τους κρατικούς φορείς και τις αρμόδιες υπηρεσίες, μέχρι τον τελευταίο καταναλωτή, ο οποίος θα πρέπει να αποκτήσει εθνική συνείδηση και να πάψει να καταναλώνει εισαγόμενα, κυρίως τυποποιημένα τρόφιμα αμφίβολης ποιότητας, που ενισχύουν παραγωγούς και οικονομίες άλλων κρατών. 

Ακόμα και αν οι τιμές των ελληνικών προϊόντων είναι υψηλότερες, θα πρέπει να στηρίξουμε τον αγώνα και τον μόχθο του Έλληνα γεωργού. Η επιστροφή στη μεσογειακή διατροφή, που όλοι αναφέρουν αλλά κανείς δεν εφαρμόζει, είναι αυτή που θα μας προστατεύσει σε πιθανή παύση των εισαγωγών.
 
Η Ελλάδα δεν είναι απλά μια πλούσια χώρα, αλλά μια κοιμισμένη υπερδύναμη, η οποία θα πρέπει να κάποτε να ξυπνήσει και να ορθοποδήσει, πάντα στηριγμένη στα δικά της πόδια. Με δεδομένη την παγκόσμια αύξηση του πληθυσμού, τα τρόφιμα είναι ένας τομέας ζωτικής σημασίας, που μελλοντικά θα αποτελέσει παγκοσμίως τη μέγιστη προτεραιότητα για κάθε κράτος, αλλά και το υπ’ αριθμόν ένα μέσο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. 

Η αυτονομία στα τρόφιμα είναι η μόνη λύση για την επίτευξη της ελευθερίας των λαών, αλλά και της εθνικής ανεξαρτησίας, αφού η χειρότερη μορφή εξάρτησης είναι εκείνη της διατροφής του πληθυσμού.
 

*Πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών